از ديد بسياري از تحليلگران و مفسران ، ديدار مقتدي صدر از عربستان و همچنين احتمال ديدار عمار حكيم از عربستان سمت و سوي جديدي از تحولات منطقه را نشان مي دهد. همين چند روز پيش بود كه مصافحه ظريف و عادل الجبير در استانبول هم صدر خبرها قرار گرفت.

فارغ از اينكه بخواهيم اين وقايع را جدا از هم تجزيه و تحليل كنيم از يك نكته نبايد غافل بود. كماكان چرخش جدي در سياست هاي منطقه اي چه در كشورمان و چه در كشورهاي همسايه پديدار نشده است. هنوز شاهد لحن مغرضانه و اظهارات تنش زاي برخي مقامات كشورهاي عربي هستيم و چشم انداز كاهش تنش به وضوح روشن نشده است.

شايد بعد از تشكيل دولت دوازدهم ، وزير امور خارجه آينده با تكيه بر توانمندي هاي داخلي و فردي بتواند اين گره كور را از نقطه اي بگشايد ، اما در سياست نبايد الزاما خوش بيني خام خيالانه را سرلوحه تمام امور قرار داد و همه تخم مرغ ها را در يك سبد ريخت. چه بسا با حركت هاي زيگزاگي كشورهاي همجوار مواجه شويم كه هر يك منافع خاص خود را دنبال مي كنند و به طور خاص بعد از تنش هاي اخير در شوراي همكاري خليج ، شاهد تنش هاي بيشتر هم باشيم.

مهم اينست كه بدانيم ،  حاشيه هايي در اطراف ما شكل مي گيرد اما نبايد اجازه دهيم ، نگاه مان را از متن حوادث و سمت و سوي اصلي تحولات دور سازد و براي هر سناريو ، پيش فرضهاي لازم را در اختيار داشته باشيم.

ناگفته پيداست كه سياست خارجي كماكان وجه غالب تمركز دولت دوازدهم را به خود معطوف خواهد كرد و بعد از يك تابستان داغ شايد از اين رهگذر در سياست داخلي نيز روزنه هاي اميد و تلاش براي حل مشكلات نمايان شود.

1 نظر

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here