‌گفتگو با کارشناس و تحلیلگر سیاسی حسین صفوی ؛

*‌جناب صفوی ،‌ هفته پر تنشی را داشتیم و آقای روحانی بالاخره لیست اسامی وزرا را اعلام کرد ،‌ در مجموع ارزیابی تان چیست؟

شاید کمی زود باشد که بخواهیم یک ارزیابی همه جانبه از کابینه دوازدهم داشته باشیم چون یک گام هنوز باقی مانده و مجلس باید به تک به تک وزرای پیشنهادی رأی اعتماد بدهد و ممکن است برخی وزرا نتوانند ر‌أی کافی را بدست بیاورند و مجددا آقای روحانی اسامی جدید معرفی کند. لذا بنده فعلا نمی توانم نظر قطعی خودم را بگویم.

بعد از ر‌أی اعتماد به کل کابینه در خدمت شما خواهم بود(با خنده)

*حداقل تا اینجای کار راضی هستید؟

از چه؟

*از اسامی پیشنهادی کابینه که معرفی شدند.

خیر. خیلی راضی نیستم.

*یعنی شما هم مانند خیلی از اصلاح طلبان موافقید که این کابینه حداقلی است؟

ببینید باید به اصل مطالبه و خواست مردم توجه کرد. آنچه که باعث حرکت مردم برای انتخاب مجدد روحانی شد الزاما شخص روحانی نبود.بالاخره برای همه مان روشن است که روحانی اصلاح طلب نیست ضمن اینکه چنین ویژگی ای را نیز برای خود و حلقه اصلی اش نمی توان تعریف کرد. حالا با توجه به ترکیب کابینه جدید می توان گفت که روحانی اصلاح طلبان را غافلگیر کرد و ترجمان این اقدام عبور از اصلاح طلبی است چه بخواهید یا نخواهید. من نمی خواهم الان اسمی روی کابینه بگذارم که اصلا حداقلی هست یا نیست اما اینرا بگویم که خط مشی روحانی اگر مبتنی بر حفظ وضع موجود باشد این کابینه به آن پاسخ می دهد ،‌ اما اگر بحث تغییر و اصلاح مطرح است ،‌ شما قطعا چنین مفهومی را از چیدمان این وزرای فعلی بدست نمی آورید.

* متوجه منظورتان نمی شوم ،‌ بالاخره روحانی وامدار اصلاح طلبان است و نمی شود به سادگی این را فراموش کرد.

روحانی قطعا می داند که وامدار اصلاح طلبان است و آنها با موج آخری که ایجاد کردند توانستند پیروزی او را محقق کنند و این فراتر از وامدار بودن است. اما حرف اینجاست که روحانی باید به مطالبات پاسخ بدهد. روحانی نمی تواند مستمرا در این میانه بازی کند. یا زنگی زنگ یا رومی روم! اگر روحانی همان است که می شناسیم و در ایام انتخابات دیدیم پس نباید به این کابینه قانع بود و باید صریحا حرفمان را بزنیم.

*آیا می توان گفت این کابینه پیشنهادی فراجناحی است ؟‌ یعنی چه میزان شما برای آن چنین امتیازی قائل هستید؟

ببینید ، باید تمام مواضع و عملکرد روحانی بعد از 29 اردیبهشت تا روز معرفی وزرا را رصد کرد تا مختصات دقیقی از فراجناحی بودن کسب کنیم. الان حرف اینست که پالس های داده شده توسط روحانی چرخش به سمت اصلاح طلبان نیست ،‌از سوی دیگر چرخش به سمت اصولگرایان هم نشانه های خاص خود را دارد. حالا قضاوت با نخبگان و البته مردم هست که به لطف فضای مجازی شما می توانید این سنجش را محک بزنید. بنده معتقدم انتخاب وزرایی که روحانی می توانست با آنها سیاست داخلی مطلوب اصلاح طلبان را پیش ببرد ، ‌بر باد رفته محسوب می شود.

*می توانید مصادیق کلی در رابطه را کمی توضیح دهید؟

وزرای کشور ،‌ اطلاعات ،‌آموزش و پرورش ،‌ ارشاد و علوم از جمله وزارت خانه هایی هستند که عمدتا سیاست داخلی را می توان با آنها محک زد. شما وقتی وزیر کشور و وزیر اطلاعات را تغییر نمی دهید ،‌ قطعا به مخاطب اصلی خود که مردم باشند چه پیامی می دهید؟ وقتی استانداران و فرمانداران و بخشداران و شورای امنیت کشور و نیروی انتظامی تماما تحت تسلط و به انتخاب وزیر کشور باشند و شما این کرسی مهم که اثر مستقیم بر زندگی مردم دارد را جابجا نمی کنید ،‌ آیا حامیان اصلی خود را راضی کرده اید؟ یا حتی وزیر اطلاعاتی که به صراحت گفت در مورد پرونده بابک زنجانی دستش بسته است و یا حتی در بازداشت مدیران کانالهای تلگرامی زیر فشار می رود و قدرت مقابله با نهادهای دیگر را ندارد ،‌ آیا می تواند در برابر فشارهای سنگین دیگر در آینده مقاومت کند؟ خوب چرا یک وزیر ورزیده تر و شجاع تر را وارد لیست خود نکردید؟‌ آیا این نشانه تسلیم به خواسته دیگران نیست؟

در مورد وزرای ارشاد و آموزش و پرورش هم باید بگویم که حرف اصلی را باید دانشجویان و معلمین و استادان بزنند که آیا این وزرا با مطالبات آنها همخوانی کامل دارند. چون این وزرا نقش تعیین کننده ای در برخورد با دانشجویان و جوانان کشور دارند. ضمن اینکه ممیزی در رابطه با فیلم ها و کتاب ها بحث مهمی است و رویکرد دولت یازدهم چندان درخشان نبود. حتی در قضیه کنسرت ها و مجوز برای آنها دیدیم که وزیر ارشاد ایستادگی به خرج نداد. هنوز هم متأسفانه در برخی استانها هنرمندان ما با مشکل جدی و لغو مجوز و دخالت های دادستانی مواجه هستند که اساسا مایه دلسردی نخبگان و هنرمندان ما شده است.

*با توجه به توضیحاتی که دادید و واکنش مردم و جوانان و بانوان کشورمان به طور خاص ،‌به نظرتان این کابینه از مجلس رأی اعتماد خواهد گرفت؟

شما حتما می دانید که اول در مورد تک تک وزرا رأی گیری میشود که موافق و مخالف هم در مورد نظرشان صحبت می کنند و بعد از آن کل کابینه باید رأی اعتماد بگیرد که معمولا این ۲ فرآیند بایستی طی بشود که ما بگوییم کابینه از مجلس رأی  اعتماد گرفت. این هم معمولا کانون تنش هایی است که خواهیم دید و انبوهی مخالف و موافق به میدان می آیند. نکته دیگر اینجاست که بانوان کشورمان با دیدن این لیست وزرا بسیار دلسرد شدند و روحانی اصلا حاضر نشد یک وزیر زن معرفی کند. این مایه افسوس و سرخوردگی شدید است.حتما می دانید که امانوئل مکرون، رئیس‌ جمهور فرانسه، اعضای هیات دولت خود را با در نظر گرفتن برابری جنسیتی معرفی کرد و ۱۱ نفر از ۲۲ وزیر او زن هستند. منظورم اینست که مطالبه جوانان و زنان در سراسر جهان واقعی و عینی شده و ما عقب مانده ایم.

در مورد جلسه آینده رأی اعتماد اینکه کدام وزیر مشخص مورد غضب نمایندگان مجلس باشند ،‌ اینرا نمی شود خیلی دقیق گفت اما پیش بینی بنده اینست که آقای ربیعی وزیر کار و آقای رحمانی فضلی وزیر کشور به همراه آقای بی طرف وزیر نیرو با چالش جدی مواجه شوند.

* از چه بابت می گویید ؟‌ یعنی مبنای عدم ر‌أی اعتماد احتمالی به این ۳ وزیر چیست؟

خوب مشخص است. آقای ربیعی در وزارت کار و تعاون و رفاه اجتماعی اصلا کارنامه موفقی نداشت و ما با معضل پیچیده بیکاری و اشتغال و صندوق های بازنشستگی وغیره مواجهیم و  قطعا آقای ربیعی از هر سه فراکسیون مستقلین ،‌ ولایی و امید به چالش کشیده می شود . در مورد آقای رحمانی فضلی هم می توانم بگویم که اعضای فراکسیون امید میداندار اصلی رأی عدم اعتماد به وی خواهند بود؛ مگر آنکه رئیس مجلس پادر میانی کرده باشد! در رابطه با آقای بی طرف وزیر نیرو موضوع برعکس است ،‌یعنی فراکسیون ولایی بدلیل سابقه قوی اصلاح طلبی وی و به طور خاص حضور پررنگ در دولت آقای خاتمی ،‌ برایش مشکل ایجاد خواهند کرد مگر اینکه اینجا هم یک وساطتی در کار باشد.

*‌ با این توصیفات پس باید گفت رأی اعتماد در مجلس از اساس به عواملی غیر از صلاحیت و کاردانی شخص وزیر بر می گردد.

مگر شما شک دارید؟‌ رأی اعتماد در مجلس ما کاملا سیاسی است. شایستگی و لیاقت وزرا حکم ثانوی دارند. وزرای با تجربه زیادی داریم اما پیشینه سیاسی آنها مانع از خدمت بوده است. ضمن آنکه ما هنوز نتوانستیم بفهمیم این مجلس ما چطور عمل میکند؟‌ بهتر بگویم ،‌ فراکسیون مستقلین در مجلس کنونی تکلیفشان با خودشان هم مشخص نیست که چطور بازی می کنند ،‌ هر کسی ساز خودش را می زند و این امر در رأی اعتماد به وزرا قدری پیش بینی ها را هم مشکل می کند که کفه ترازو به نفع کدام ۲ فراکسیون اصلی ولایی یا امید خواهد بود. در آخر هم بگویم که رأی اعتماد به وزیر به عملکرد شخصی و لابی گری وزیر مورد نظر هم بستگی دارد و متأسفانه در نظام ما برخی ها خوب بلدند از آب گل آلود ماهی بگیرند و رانت سیاسی و خانوادگی و قومیتی هم نقش خودش را دارد.

*با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here