گفتگو با حسام محمدی ،‌ کارشناس و تحلیلگر سیاسی

 

 *‌ جناب محمدی ،‌ همانطور که می دانید کابینه دولت دوازدهم در حال حاضر در انتظار رأی اعتماد مجلس است. با اینحال خبرهای داخلی و بین المللی زیادی مطرح است که نمی توان از کنار آن رد شد بهمین خاطر می خواستیم ابتدا نظرتان را بسیار کوتاه در مورد کابینه بشنویم.

این کابینه ای که من می بینم حداقل تاکنون مصداق بارز همان تکه کلام فارسی است که می گوید : ‌نه سیخ بسوزد ،‌ نه کباب ! یعنی شما نمی توانید خیلی تغییر چشمگیری در انتخاب وزرای جدید مشاهده کنید. البته مهم خط مشی و برنامه وزارت خانه هاست و نه افراد ،‌ با اینحال نمی توان نقش شخص وزیر را هم نادیده بگیریم. فکر می کنم که روحانی می توانست بیشتر به حمایت و رأی اصلاح طلبان توجه کند.

*‌پس با این حساب شما معتقدید آقای روحانی از اصلاح طلبان عبور کرد؟

من نگفتم روحانی از اصلاح طلبان عبور کرد. روحانی اصلا نمی تواند از اصلاح طلبان عبور کند. شما شنیدید که در مجلس هم گفت که مردم قفل ها را باز می کنند و روحانی باز نکرده. البته منظور ایشان در مورد فضای مجازی و شبکه های اجتماعی بود ولی حرف ،‌ حرف درستی بود و حتما خود روحانی بخوبی می داند که اصلاح طلبان قابل انکار نیستند. روحانی کار سختی در پیش رو دارد اما بهرحال رأی دهنده هم انتظار معقولی دارد و برای رسیدن به مطالبات مشخص به نامزد مورد نظر خود رأی می دهد و بهمین خاطر باید بگویم که بنده هم مانند بقیه از این کابینه دلخور شدم و انتظار چینش بهتری داشتم.

*شما از مطالبات گفتید و فکر کنم در اکثر سفرهای استانی آقای روحانی صدای مردم برای رفع حصر را بخوبی شنید و در دولت یازدهم هم قول هایی داده شده بود. آیا الان روحانی می تواند مسئله را بدون هزینه بیشتر حل کند؟

ببینید،‌ مسئله حصر تبدیل به یک موضوع کشدار شده و هزینه اش را هم نظام دارد روزانه می دهد. کم نیستند کشورهایی که از قضا به خاطر چنین برخوردهایی مسئله حقوق بشر را بهانه قرار می دهند و فعالیت های تجاری را نیز مشروط به بهبود وضعیت حقوق شهروندی و آزادی های اجتماعی کرده اند. منظورم اینست که کشورمان از منظر بین المللی بخوبی زیر نظر است. حرف های مسئولین و موضعگیری مقامات کشور تماما رصد شده و بازتاب پیدا می کند. رفع حصر هم همانطور که گفتید دغدغه اصلی کنشگران اجتماعی و مدنی و البته بدنه حامیان جدی آقای روحانی است. یعنی روحانی نمی تواند فقط با تکیه بر شعار این موضوع را تاکتیکی مطرح کند. یک مطالبه جدی وجود دارد و البته جان این عزیزان هم در خطر هست و مردم نگران سلامتی شان هستند.روحانی باید باب گفتگوی سازنده را با مقامات قوه قضائیه و نهادهای بالادستی باز کند و هرچه سریعتر چاره ای برای حصر بیاندیشد.

*‌یعنی شما فکر می کنید که رفع حصر در ید رئیس جمهور است؟

خیر. روحانی به تنهایی نمی تواند حصر را بردارد. رفع حصر نیاز به توافق در بالاترین سطوح نظام را دارد. شما می دانید که تصمیمات امنیت ملی همه جانبه اتخاذ می گردد و باید به اطلاع و تصویب رهبری هم برسد. اما روحانی نقش جدی در این میان دارد. روحانی بلد است این کار را انجام بدهد چون دست کم ۱۶ سال دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده و راه و چاره را می داند. روحانی که می تواند با 1+5 باب مذاکره را باز کند و برجام را به سرانجام برساند ،‌ آیا واقعا نمی تواند با تکیه بر حساسیت موضوع از منظر داخلی و امنیت ملی ، ‌بزرگان نظام را قانع سازد؟ بنده فکر می کنم ،‌ روحانی ظاهرا تنهاست اما تاکتیک مرور زمان را در پیش گرفت و حالا با فشارهای مردمی و حتی تشکیل کمیته ویژه رفع حصر در مجلس مجبور خواهد شد ،‌ مسئله را در بالاترین سطوح هماهنگ و حل کند.

*اگر روحانی موفق به گفتگوی داخلی برای اجماع جهت رفع حصر نشود ،‌چه خواهد شد؟

اول دقت کنید که ماهیت حصر مربوط به اعتراضات سال ۸۸ بود که با توجه به گذشت زمان این مسئله از اساس مشمول مرور زمان شده یعنی دیگر مشروعیتی ندارد. ضمن اینکه حصر و زندان و بستن فقط خسارت محض برای نظام است و امنیت ملی را لرزان می کند. الان در شرایط نرمالی نیستیم.هنوز زخمهایی کهنه در دلهاست و بذرهای خشم هم فراوان کاشته شده. از منظر خارجی هم با فشارهای مضاعفی مواجهیم. بهمین خاطر خطر تداوم حصر برای امنیت ملی خطری اجتناب ناپذیر است. اگر روحانی نتواند مسئله حصر را قانونی و به صورت ملی و از موضع رئیس جمهور سوگندخورده به قانون اساسی حل کند، در آنصورت باید گفت که جان محصورین فدای تصمیمی خواهد شد که بالمآل تبعات سنگین تری خواهد داشت و نمی توان پیش بینی کرد که چه خواهد شد.

*‌ یک سئوال هم در سطح جامعه مطرح است که چرا سایر وزرای کابینه قبلی البته به غیر از وزیر بهداشت، کمتر خودشان را درگیر قضیه رفع حصر کردند و آیا کابینه آینده در این مسئله فعال تر ورود پیدا می کند؟

وزرای کابینه یازدهم اصلا درگیر نشدند چون مشغول آواربرداری از کل وزارت خانه هایشان بودند. ۸ سال ریاست جمهوری احمدی نژاد کافی بود که این وزرای نگون بخت را در باتلاق فرو بنشاند. البته آنها بعضا این موضوع را خلاف پروتکل می دانستند و خارج از حیطه کار وزیر. اما باید به صراحت بگویم که وزرای پیشین ملاحظات خاص خود را هم داشتند و اغلب با سابقه ای امنیتی وارد کابینه شدند. لذا نگاه و نگرانی شان هنوز امنیتی بود و شاید نخواستند خودشان را درگیر این قضیه بکنند و به بیان دیگر روحانی هم تنها مانده بود. اما کابینه آینده که اکثرا به نظر بنده از مجلس رأی اعتماد خواهند گرفت ،‌ کار خیلی سختی در این مورد مشخص در پیش رو ندارند و به طور خاص وزرای کشور ،‌ اطلاعات ،‌ دادگستری و‌ ارتباطات و حتی معاونین رئیس جمهور می توانند ورود پیدا کنند. اگر چنین اجماعی در کل کابینه باشد و سایر مقامات و مدیران ارشد نظام هم نگرانی خود را بین و روشن نشان دهند ،‌به گمانم بهترین پشتوانه برای روحانی هم خواهد بود و همین مسئله نشان می دهد که آنها فعال تر وارد گود شده اند. اما بدانید که روحانی در آزمونی سخت قرار دارد.

*چرا ؟

برای اینکه همانطور که علی مطهری هم به صراحت اعلام کرد مسئله حصر باید از روی میز نظام جمع بشود و این لکه ننگی خواهد بود که تا ابد بر پیشانی نظام باقی می ماند و عقلاً و شرعاً قابل توجیه نیست.

*در پایان ،‌ شما به رفع حصر خوشبین هستید؟

نمی دانم. یعنی الان نمی توانم پاسخ دقیقی بدهم. اما اینرا باید گفت که مطالبه از روحانی جدیست و عدم توجه به مطالبات موجب خسران و زیانها و سرخوردگی هایی خواهد شد که روحانی باید پیشاپیش نگران باشد. اگر روحانی نتواند انتظارات 23 میلیون رأی دهندگان را برآورده کند ،‌ شک نکنید مردم به گزینه های دیگر روی می آورند. فراموش نکنید که رأی به روحانی ، ‌رأیی سیاسی برای تغییر و تحول بود و نه رأیی برای حفظ وضع موجود.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here