حسین صفوی

امیر خجسته نماینده مردم همدان و رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی در مجلس شورای اسلامی در نامه‌ای سرگشاده خطاب به سیدمحمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش، اخیرا اعلام کرد طبق بررسی کارشناسان، تسهیلاتی بالغ بر ۹ هزار میلیارد تومان از منابع صندوق ذخیره فرهنگیان در اختیار ۳۱ نفر قرار گرفته است.

شاید این رقم ها که این روزها می شنویم جای تعجب باشد اما برای فرهنگیان مظلوم و معلمان خدوم کشورمان  اصلا جدید نیست.

طبعا وقتی رئیس یک فراکسیون این چنین نتایج تحقیقات خود را اعلام می کند ، باید در نظر گرفت که سطر به سطر بررسی ها و ارزیابی های کارشناسان زیر دستش بایستی برای عموم مردم و بویژه فرهنگیان فاش و مکشوف گردد.

به واقع چرا بعد از این همه سالیان و با درآمدهایی نزدیک به 700 میلیارد دلار طی 10 سال گذشته ، ما هنوز نتوانستیم به مطالبات فرهنگیان و دانشگاهیان مان پاسخ دهیم؟ این نقیصه کجاست؟ پاسخ در یک کلام است : فساد. این فساد شاخ و دم هم ندارد. دست های ناپاک و نابکاری هستند که این گونه صندوق ذخیره فرهنگیان را به یغما و تاراج برده اند که حتی داد رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی را هم در آورده.

 باید گفت که از ابتدا، تأسیس صندوق ذخیره فرهنگیان و شرکت‌های تابعه و بانک سرمایه به منظور تأمین رفاه حال فرهنگیان کشورمان بود. اما اکنون خود نه تنها سودی برای بیش از یک و نیم میلیون نفر فرهنگی عضو این صندوق ندارد، بلکه سرمایه آنها نیز در اینجا به غارت رفته و نظر به اینکه بیش از ۱۰ سال از تأسیس بانک سرمایه می‌گذرد، اما فلسفه تأسیس بانک نیز که همانا ارائه خدمات به مردم و خصوصاً خانواده بزرگ فرهنگیان بوده مورد توجه قرار نگرفته است.

جای تأسف آنجاست که هیچ مرجع ذیصلاحی هم برای رسیدگی پیدا نمی شود و پاسخ های گرد و کهنه دردی از فرهنگیان دوا نکرده است. مبارزه با فساد در امور مالی و بانکی هرگز به طور جدی هنوز پیگیری نشده است.

مدیران بانک سرمایه علاوه بر درصد قابل توجهی از سرمایه صاحبان سهام، به گفته نماینده مردم همدان ، ۸۴% آورده سپرده‌گذاران نزد این بانک را نیز در سرفصل‌های مختلف مانند مطالبات معوق، سود و وجه التزام دریافتی محبوس از دسترس بانک خارج نموده‌اند، به تعبیری رقمی بیش از ۶۰ درصد کل دارایی‌های بانک سرمایه و ۲۰% نیز از این دارایی‌‌ها را نیز در اقلامی نظیر سپرده قانونی، دارایی‌های ثابت و مطالباتی همچون تفاوت نرخ ارز فریز یا منجمد نموده‌اند. یعنی چیزی حدود ۸۰% از منابع بانک و سپرده‌گذاران به هر عنوانی به غارت یا از دست رفته است!

دقت کنید ، این آمار و ارقام یک فاجعه ملی را نشان می دهد. تازه این فسادی است که کشف شده و اینچنین گزارش می شود. وای به حال فسادهای مکتومی که در جریان است. اما دریغ از یک پیگیری و پاسخ شایسته. واقعیت امر اینست که ما کشور خاصی هستیم. فرهنگیان و معلمین مان هم خاص هستند. البته آستانه تحمل بالایی هم دارند و همه مطالبات را هم رسما و علنا و قانونا اعلام و ابراز داشته اند. اما بالاخره کسی هست که در دولت دوازدهم و دستگاه های ذیربط به این امور رسیدگی کند؟ فشار مضاعفی بر دوش این قشر عزیز و فرهنگ ساز در کشورمان وارد شده که ماه به ماه و سال به سال بر آن افزوده می شود و این زنگ خطری جدی برای حفظ معادله های اجتماعی است.

وقتی به اول مهر نزدیک می شویم ، وقتی به آغاز سال تحصیلی فکر می کنیم ، بی گمان یاد معلمان و فرهنگیان می افتیم که در این وانفسا با این همه مشکلات معیشتی ، با اینحال سعه صدر را پیشه کرده و معمولا تلاش می کنند بر دردهای هم صنف خود و حتی محصلین و دانش آموزان مرهم بگذارند.

اما این وظیفه تنها مربوط به فرهنگیان نیست. هر کسی که این وضعیت را می بیند ، باید دستی در آتش داشته و صدای حق طلبی را گسترش دهد.

وقتی نماینده مجلس به صراحت اذعان می دارد که  بین مدیران شعبه و مدیران عالی بانک ها و صندوق ذخیره فرهنگیان تبانی شده است ، مگر می شود به راحتی سکوت کرد؟ لذا شایسته است که هر کسی به سهم خود خواهان عدالت باشد و پایان این فسادها را مطالبه کند.

فراموش نکنیم که هر چه از علم و دانش داریم ، مدیون معلمین دلسوز و فرهنگیان عزیزی هستیم که رکن رکین دانش و آگاهی کشور بوده و پایه های علم و توسعه و مسئولیت تعالی و رشد نسل های بعدی در کشور بر دوش آنها بوده و می باشد.

پس بیدریغ بکوشیم که یار این عزیزان باشیم.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here