محمد عبداللهی

روز چهارشنبه دکتر حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان سخنرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد را ایراد کرد.این سخنرانی که در تقابل با سخنان ضد ایرانی ترامپ که در روز ابتدایی این اجتماع، همه توجهات را به خود جلب کرده بود، حاوی نکاتی تلخ و شیرین بود.

نکاتی تلخ در مورد آنچه از که بعنوان دستاوردهای جریان اعتدال در داخل مطرح شد در حالیکه هیچکدام از آنها نه تنها محقق نشده که حتی نزدیک شدن به تحقق آنها نیز کمی بدور از واقعیت بود و این باعث شد تا بسیاری در داخل و خارج از ایران در سطح فضای مجازی از این سخنان رئیس جمهور خرده بگیرند و شیرین از این منظر که اعتدال در عین اقتدار در تقابل با حرفهای ترامپ به نمایش گذاشته شد.

چرا تلخ؟ چرا شیرین؟

رئیس جمهور کشورمان آقای دکتر روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سخنان خود را از انتخابات پرشور 4 ماه قبل وشرکت 41 میلیونی یا به عبارتی  73 درصدی واجدان شرایط در پای صندوق‌های رای و اعتماد برای اعتدال و احترام به «حقوق بشر و حقوق شهروندی» در سیاست داخلی، شروع کردند که البته بسیار درست بود. اگر نگوییم همه 41 میلیون ولی میتوان به جرأت گفت که بیش از نیمی از این شرکت کنندگان، تنها در انتظار ورود حداقل اصلاحات در دولت دوازدهم به برنامه اعتدالی اطمینان کردند و پای صندوق های رأی آمدند، ولی در این مدت چه شد؟ تنها میتوان گفت که در طول این مدت شکاف طبقاتی مان بیشتر شد؛ پرونده های دادگستری مان بیشتر شد؛ تعداد زندانیان مان بیشتر شد و مهاجرت نخبگان مان بسا بیشتر و بیشتر از قبل شد و به گفته بسیاری از کارشناسان، در این روزها هم اقتصادمان درمانده سیاستمداران زنگ زده شده است.

وعده های بسیاری در کارزار همین انتخابات پرشور 73 درصدی که رئیس جمهور در سخنانشان ایراد کردند، داده شد ولی  نه تنها هیچکدام از آنها تحقق نیافت که به جرأت میتوان گفت که شیب وارونه، از کابینه یازدهم هم وارونه تر شده است.

دکتر روحانی در سخنان خود گفتند که ”رویکرد ما صلح‌خواهی و حمایت از حقوق ملت‌هاست و ما ظلم را نمی‌پسندیم و از مظلوم دفاع می‌کنیم.” ولی نگفتند که آیا صلح خواهی و حمایت از ملت ایران هم در برنامه شان هست و آیا از مظلوم ایرانی هم دفاع میشود؟

آقای روحانی بدرستی گفتند که ”ایران از گذشته، پرچم دار تسامح در حق ادیان و اقوام مختلف بوده است و ملت ما  همان  ملتی  است که یهودیان را از رنج اسارت بابلی نجات داد، ارمنیان مسیحی را با آغوش باز در میان خویش پذیرفت  و در میان خود یک  «قارۀ فرهنگی» و تنوعی کم نظیر از اقوام و ادیان را جای داد.” ولی متأسفانه علیرغم وعده های بسیار حتی یک نماینده سنی یا اقلیت مذهبی و یا حتی یک وزیر زن در کابینه دوازدهم اعتدالی جای نگرفت و همین واقعیت ها، باعث شده تا امروز از سخنان رئیس جمهور که باید مردم آن کشور را نمایندگی کند، با حرف ها و حدیث ها، با طعنه ها و …. از آن یاد کنند.

اما شیرینی ماجرا در سخنرانی آقای روحانی آنجایی بود که ایشان در واکنش به اظهارات روز قبل ترامپ در همین مجمع، ادبیات جاهلانه, زشت, کینه توزانه و مشحون از اطلاعات غلط و اتهامات بی پایه رئیس جمهور آمریکا را پاسخ داد.

هر چند که این پاسخ از سوی طیفی یا جریانی خاص که اگر نگوییم در انتخابات بر علیه ایشان، که دست کم هیچگونه حمایتی از جریان اعتدال و اصلاحات نداشته اند، حمایت و خیلی قاطع و جسورانه تلقی شد، ولی فقط خوشایند همین طیف و جریان است که آرزوی اقتدار دیرینه در مقابل دشمنان و نه اعتدال در مقابل آنها را مطرح میکردند. همین باعث شده تا امروز همان اطمینان 4 ماه قبل 73 درصدی ها از جریانی که با وعده های مشخص آنها را به پای صندوق های رأی دعوت کرده بود، دچار تردید هایی جدی کند که آیا بازهم باید به این وعده ها اطمینان کرد و تا کجا؟

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here