حسین صفوی

چرا باید نگران اوضاع كنونی باشیم؟ آیا یك خط مشی مشترك و هماهنگ بین اركان نظام و دستگاه های امنیتی و انتظامی با نخبگان اصلاح طلب و چهره های برجسته آن برقرار شده است؟

پاسخ به این سوالات دیگر زود نیست. حالا كه شاهد وضعیتی ناآرام در بسیاری از شهرها هستیم و اعتراضات جوانان را هم می بینیم ، گویا چندین نظر و تحلیل در برخورد با قضایا وجود دارد.

عده ای قائل به انتظارند ، برخی باور به برخورد دارند و هستند افرادی كه دولت و نظام را فرا می خوانند كه به صدای این جوانان و مردم گوش بدهند. اما صرفنظر از این آشفتگی نگرش ها به اعتراضات اخیر ، باید گفت كه این دوران ، دوران آزمون اصلاح طلبان است.

اصلاح طلبی اگر چه كه طیف وسیعی دارد و نگارنده خود نیز این گفتمان را باور دارد و از آن دفاع می كند ، اما در برخورد با چنین وضع و احوالی طیف های ناهمخوان و معامله گر و سودجویی را از خود نشان می دهد.

اخیرا آقای تاجزاده گفت :” ما باید بدانیم اتفاقا بزرگ‌ترین کارکرد جریان اصلاحی در خاورمیانه کنونی در هر کشوری, به‌ویژه ایران, این است که جلوی درگیری‌های خونین داخلی را بگیرد. ما هیچ دشمنی بدتر از وضعیت هرج‌ومرج نداریم. ملت ما متنوع و متکثر است و گرایش‌های متفاوتی دارند و هیچ‌کدام قادر به حذف دیگری نیستند. هرکدام که بخواهند خط نادیده‌گرفتن دیگری را دنبال کند, سر از فاشیسم درمی‌آورد. احتمال موفقیت چنین موضوعی در ایران ناممکن است, اما آنچه محتمل می‌نمایاند, تبدیل‌شدن این تحرکات و رودررویی مردم با یکدیگر است.  اگر خدای‌نکرده اصلاح‌طلبان در انجام وظیفه خود کوتاهی کنند؛ یعنی از سویی دولت را مهار نکنند و از سوی دیگر به مردم هشدار ندهند که به روش‌های خشن متوسل نشوند؛ چراکه این یک بازی باخت – باخت است که همه زیان می‌بینیم.“

اینكه آقای تاجزاده نگران ”فاشیسم“ در ایران است ، یك دلواپسی زودهنگام است. ما هنوز در مرحله ای نیستیم كه بخواهیم به قول خودشان حتی این اعتراضات را درست ارزیابی كنیم ، حالا چگونه از تداوم آن هشدار می دهیم؟ اگر چهره های اصلاح طلب این بازی را ”باخت- باخت“ تصور می كنند ، این یك اشتباه محض است.

چرا اعتراض به گرانی و معیشت و بیكاری و بسیاری از نابسامانی های اجتماعی و اقتصادی را ”رودررویی مردم با یكدیگر“ می بینید؟ باورش تلخ است اما اصلاح طلبی باید برای این دوران هیجانی موضع نگیرد و از قضا به فكر اصلاح امور باشد تا اینكه بخواهد اعتراضات را در كفه ترازوی تندروی گذاشته و به آن انگ بزند.

منظور اینست كه باید حرف ها و شعارها را شنید ، جوانها را دید و مردم را باور كرد. اینطور نیست كه بخواهیم همه را با یك چوب برانیم. تر و خشك را نباید با هم سوزاند.

تاجزاده در جای دیگری می گوید :” مهم‌ترین نقش اصلاح‌طلبان در شرایط فعلی این است که اجازه ندهند ایران, سوریه یا لیبی شود. این خطری جدی است که جامعه ما را مثل جوامع دیگر تهدید می‌کند. “ . خوبست كه قرائن و شواهد صحنه هم دقیق فهم و ارزیابی گردد. صحنه امروز ایران قطعا سوریه نیست و نخواهد شد. نبایستی بیخود دل نگرانی و ترس و تشویش را گسترش دهیم.

از قضا از نظر نگارنده مهمترین نقش اصلاح طلبان اینست كه به حرف جوانان گوش دهند و دولت را وادارند كه به وعده های خود عمل كند تا دیگر پویش پشیمانیم و عبور از روحانی شكل نگیرد. نقش اصلاح طلبان این نیست كه سوری شدن ایران را به رخ مردم بكشانند و مطالبات را انكار یا خاموش كنند.

امیدواریم كه اصلاح طلبی از این آزمون بدرستی بیرون بیاید ، در غیر اینصورت همین جوانان و بیكاران از اصلاح طلبی هم عبور می كنند!

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here