نفت کش ایرانی سانچی شنبه گذشته با کشتی فله بر چینی برخورد کرد و پس از یک هفته این نفت کش ایرانی برای همیشه با 32 سرنشین آن در قعر دریای چین آرام گرفت و بار دیگر آتشی در در دل ملت ایران.

آنچه در این یک هفته بر سانچی و پرسنل آن گذشت نشان از آن دارد که کشور چین به عنوان مسئول عملیات امداد و نجات، علیرغم روابط سیاسی و تجاری گسترده با ایران، به گفته برخی از کارشناسان از خود جدیت نشان نداده و هشت روز خانواده های پرسنل را در انتظار و بی خبری نگاه داشت.

به گفته عده ای از کارشناسان چین به دنبال سوختن مخازن میعانات گازی درون سانچی برای حفاظت های محیط زیستی بوده است. جای سوال این جاست با توجه به رابطه ویژه تهران و پکن آیا اگر سانچی آسیب دیده متعلق به کشور دیگری همچون آمریکا و یا روسیه بود، نوع برخورد و کمک رسانی چینی ها به همین روال بود؟ آیا مناسبات اقتصادی خاص و روابط سیاسی گسترده دو دهه اخیر دو کشور دلیل مناسبی برای کمک کردن بیشتر چینی ها نمی توانست باشد؟

در ابتدا تقریبا تمامی مسئولان ایرانی دخیل در پیگیری حادثه سانچی معتقد بودند چین در نحوه امدادرسانی کم کاری کرده و درنهایت از ژاپن برای کمک درخواست کردند اما به محض غرق شدن نفتکش، به یکباره نگاه ها برگشت و همگی آنها بخصوص علی ربیعی، رئیس کمیته پیگیری حادثه کشتی سانچی با اشاره به برخی شایعات مبنی بر کم کاری چینی ها در اطفا کشتی سانچی گفت: که بر اساس ارزیابی های فنی و همچنین مشاهدات تیم متخصص ایرانی مستقر در شانگهای، چینی ها در اطفا حریق این کشتی نه تنها کم کاری نکردند بلکه هر چه در توان داشتند انجام دادند.

با این حال برخی از نمایندگان مجلس معتقدند که کم‌کاری چین در این ماجرا محرز است. برخی حتی به کم‌کاری وزارت امور خارجه در امر پیگیری موضوع می‌پردازند؛ شکایت و گله‌ای که از سوی خانواده‌های دریانوردان نیز بارهاوبارها مطرح شده است.

محمدرضا تابش، عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس در این زمینه گفت: می‌شد با مسئولیت‌پذیری موثرتر و دیپلماسی قوی‌تر و اطلاع‌رسانی به‌هنگام‌تر، از ابعاد اندوهناک حادثه کاست و افکار عمومی را نسبت به ایفای وظایف دستگاه‌های مسئول و دفاع از حقوق شهروندان قانع کرد. به گفته او، تعلل دولت چین در امدادرسانی جای گلایه دارد و بی‌شک مجلس در جهت استیفای حقوق مردم پیگیر چگونگی بروز این حادثه خواهد شد. نایب‌رئیس کمیسیون انرژی مجلس، یکی از نمایندگان معترض، در همین رابطه گفت: چینی‌ها در رسیدگی به وضعیت کشتی نفت‌کش عملکرد مناسبی نداشتند.

یک کارشناس ارشد امور بیمه و خسارات صنعت کشتیرانی نیز در این باره گفت: باید مشخص شود چرا چینی ها در شب، عملیات اطفای حریق را متوقف کرده و از روش های هوایی برای اطفای حریق استفاده نکرده اند.

کاپیتان فضل الله ربیعی با بیان اینکه محل تصادم کشتی فله بر چینی با نفتکش سانچی بسیار پر تردد است، گفت: در این منطقه کشتی های ماهیگیری و تجاری متعددی وجود داشته و رفت و آمد می کنند، به این ترتیب احتمال تصادم در این منطقه بسیار زیاد است.

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر اطلاعات دقیقی در ارتباط با این رخداد در دسترس نیست و تا به دست آمدن اطلاعات جعبه سیاه کشتی نمی‌توان با قطعیت درباره این حادثه اظهار نظر کرد، ادامه داد: سرعت حرکت کشتی ها باتوجه به اندازه بزرگشان زیاد نیست و حتی اگر هر دو کشتی متوجه خطر برخورد شده و قصد تغییر مسیر به منظور گریز از خطر را داشته‌ باشند، لزوما به این معنی نیست که آنها قطعا با یکدیگر برخورد نمی کنند.

کاپیتان ربیعی با تاکید بر اینکه در این میان نباید سهم خطای انسانی را دست کم بگیریم، تصریح کرد: به دلیل تردد بالا و حضور قایق ها و شناورهای ماهیگیری نور زیادی در شب در این منطقه وجود دارد که میزان دید را کاهش می دهد و این عوامل هرچند کم اما در وقوع تصادم بی تاثیر نیست.

وی همچنین گفت: امروزه کشتی ها اگرچه به دستگاه های ناوبری پیشرفته ای مجهز هستند ولی همچنان تحت نظر هوش انسانی کنترل و مراقبت می‌شوند.

طبق گفته این کارشناس ارشد امور بیمه و خسارات صنعت کشتیرانی، با توجه به اینکه گزارش های مربوط به استفاده از کف در اطفای حریق نفتکش سانچی به چشم نمی خورد به نظر می رسد چینی ها، با اطمینان از کشته شدن دریانوردان ایرانی در ساعات اولیه حادثه و آتش سوزی، ترجیح داده اند میعانات گازی موجود در نفتکش بسوزد تا داخل آب جاری نشود.

وی از هر نفتکش در حال سوختن به عنوان بمبی ساعتی یاد کرد و افزود: یکی از احتمالاتی که درباره نفتکش سانچی مطرح است، این است که پرسنل نفتکش قصد اطفای حریق داشته اند. از سویی دیگر به نظر می رسد پرسنل نفتکش فرصتی برای خروج از نفتکش نداشته اند چرا که حتی در صورت فرار نیز امکان داشت در حلقه حریق ایجاد شده روی آب، محصور شوند.

کاپیتان ربیعی اکسیژن کم در محدوده موتورخانه را یکی از محدودیت های حیاتی خدمه سانچی عنوان کرد و ادامه داد: اگر در روز نخست حادثه، تیم امداد و نجات موفق به ورود به نفتکش شده بودند شاید می توانستند پرسنل زنده احتمالی را نجات دهند اما گویا شرایط موجود این اجازه را به تیم چینی نداده است.

این کارشناس ارشد امور بیمه و خسارت صنعت کشتیرانی در پاسخ به پرسش مهر مبنی بر اینکه آیا از سوی تیم امداد و نجات چین کم کاری صورت گرفته است، اظهار داشت: درهر حال آنها از ملیت دیگری هستند و البته همانند ایرانی ها احساساتی نیستند و بر اساس ارزیابی و ریسک عملیات، اقدام کرده اند. اما اینکه چرا در شب عملیات اطفای حریق را متوقف کرده و از روش های هوایی برای اطفای حریق استفاده نکرده اند جای سوال دارد که بی شک مقامات چینی باید پاسخگوی آن باشند.

بر اساس نظر این کارشناس صنعت کشتیرانی در صورتی که عمق آب در محل غرق شدن نفتکش کم باشد امکان غواصی و یافتن اجساد وجود دارد در غیر این صورت غواصی به منظور جست و جوی اجساد امری دشوار به نظر می رسد.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here