سعید ایزدی

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات، معضلات و ناكارآمدی ها این است که در نظام ما آن پاسخگویی لازم در دستگاه ها وجود ندارد. از حادثه پلاسكو كه اینروزها در سالگرد آن بودیم گرفته تا فجایع محیط زیستی و ریزگردها ، بحران صندوق های بازنشستگی ، ورشكستگی موسسات مالی و اخیرا آتش گرفتن سانچی. حالا به این لیست بالا و بلند فساد جاخوش كرده در شهرداری تهران را هم اضافه كنید. البته این فساد و رانت در بسیاری از سطوح استان و شهرستان هم دیده می شود. اما خوبست كمی در رابطه با فساد شهرداری تهران صحبت كنیم.

فساد در شهرداری تهران كه با گزارش آقای نجفی علنی شد ، می تواند میخی بر تابوت رانت خواری و پارتی بازی و حیف و میل سرمایه های كشور تلقی گردد اما شرط مهم آن پاسخگویی است. ضمن اینكه باید یك نهاد نظارتی باشد تا بودجه ها و قراردادها را كنترل كند.

محمدعلی نجفی، شهردار تهران در گزارش 100 روزه خود از شهرداری به تخلفات مدیریت 12 ساله محمدباقر قالیباف بر مدیریت شهری تهران اشاره کرد و نکاتی را موردتوجه قرارداد که جای تأمل دارد.

نجفی در بخش‌هایی از گزارش خود به هزینه شدن 280 هزار میلیارد تومان در عرض 12 سال و اضافه شدن 13 هزار پرسنل در فاصله سه‌ماهه نزدیک به انتخابات اشاره کرد. علاوه براین در گزارش فوق از سوی شهردار تهران آورده شده که 85 درصد دارایی صندوق بازنشستگی در بخش املاک بلوکه‌شده و متأسفانه 70 درصد در پروژه سارینا کیش سرمایه‌گذاری صورت گرفته که یک کار خیانت‌آمیز در صندوق بازنشستگی است همچنین قراردادی با ناجا به ارزش یک میلیارد تومان به امضا رسیده که شاید ارزش واقعی آن 10 میلیون تومان هم نبوده است!

نكته قابل تأمل اینجاست كه چرا قالیباف توانست اینچنین از بودجه شهرداری تهران برای انتخابات هزینه كند؟ آیا در آن زمان هیچ ارگان یا نهادی برای جلوگیری از این هرزروی وجود نداشت؟ ضمن آنكه چرا شورای نگهبان دخالتی نكرد و به این كاندید انتخابات را هشدار نداد تا از بودجه بیت المال برای كارزار انتخابات هزینه نكند؟

پاسخ ها روشن است. نظام ما و دستگاه های دولتی و حكومتی و حتی قضایی از یك عارضه جدی رنج می برند. این عارضه در تار و پود تمامی این مدیران و وزرا و وكلا و قضات و شهرداران نهادینه شده. این عارضه فساد است و فساد. فساد لجام گسیخته ای كه می رود تا گسل های اجتماعی و طبقاتی را افزایش داده و ناآرامی های بسیاری را دامن می زند. متاسفانه گوش شنوایی هم نیست كه بخواهد برخورد جدی صورت دهد.

صادق زیباکلام در همین رابطه اخیرا گفت: ”متأسفانه در ایران امروز، به‌قدری فساد زیاد شده که دیگر انقلابی و ارزشی بودن ملاک تمایز مسوولان نیست و تنها دزد نبودن به‌عنوان یک ویژگی کفایت می‌کند. دلیل آن این است که کارنامه‌ مسوولان به شکلی است که هرروز خبرهای خوبی از آن به بیرون درز پیدا نمی‌کند که این عامل خود سبب ریزش اعتماد عمومی از دین و مذهب و نظام می‌شود.“

البته قبل از آن باید گفت مگر حالا دین و ایمانی برای مردم باقی مانده كه آنها بدین واسطه اعتمادشان به نظام را حفظ كنند. كافی است كه سری به كوچه و خیابانهای كلان شهرهایی مثل مشهد و تبریز و اصفهان و شیراز و….بزنید. با چشم خود ببینید كه فقر بیداد می كند. فساد غوغا می كند. مردم ناراضی و دلسرد شده اند. هیچ كورسویی برای بهبود وضعیت پیدا نیست. در این میان چه كسی به دین و مذهب ما نگاه میكند؟ تهران و پایتخت جای خود را دارد. این حاشیه نشینی كه در  اطراف تهران صورت گرفته ،دست كم بهترین مثال گویای وضعیت موجود است.

شهردار سابق تهران هم قطعا مقصراست. اما به باور نگارنده الان به جای پرداختن به بی گناهی یا مقصر دانستن ، باید رو به آینده نگاه كرد. شهردار فعلی مشغول چه كاریست؟ آقای نجفی چطور می خواهد با این فساد فراگیر ، اتلاف منابع و بحران بی اعتمادی در میان عامه مردم ، مقابله كند. ایشان چه برنامه ای دارد؟ اینها متاسفانه همان كمبود جدیست كه نظام و مدیریت مارا تبدیل به یك دور و كور باطل كرده است. مدیران می آیند و میروند و هر كدام مقام پیشین خود افشا میكند  اما برای بهبود اوضاع آستین بالا زده نمی شود.

این فساد فراگیر در مملكت ، به همراه موج اعتراضات اخیر و ناكارآمدی در پاسخگویی مسئولان ، می تواند در آینده ای نه چندان دور منجر به سونامی یا زلزله عمیقی گردد كه خودمان با دوست خودمان آنرا ایجاد كردیم و درآنصورت نه ازتاك نشان می ماند نه از تاك نشین.

با امید به اینكه فساد فراگیر از مملكت رخت بربندد.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here