روزنامه شرق با عزت الله ضرغامی مصاحبه ای انجام داده است.

بخشهایی از این مصاحبه را می خوانید:


 به‌تازگی میهمانی صبحانه‌ای با آقای ابطحی داشتید. آیا در این میهمانی  صحبتی یا اشاره‌ای به ماجرای اعترافات ایشان شد؟ آقای ابطحی گلایه‌ای نداشت؟
آقای ابطحی از دوستان قدیم ماست كه از زمان وزارت ارشاد با هم محشور بودیم. ایشان چون شیرین و خوش‌مصاحبت است و یكی اگر مثل خودش كنارش بنشیند كه راحت و بی‌دغدغه حرف بزند واقعا حرف‌هایش شنیدنی است.
اما درباره اعترافات ایشان, پاسخ شما  یك‌خطی نیست. ممكن است آقای ابطحی در حین صحبت با من درباره برخی رویه‌ها و روش‌ها یا فرایند زندان و بازجویی و اعترافات تجربه‌ای را طرح و منتقل كرده باشند. این حرف‌ها همیشه هست. ایشان می‌گفت اصلا من برانداز نبودم. به همین علت زندان آن لذت حداقلی را كه برای مبارزان دارد, برای من نداشت, چون من اصلا با كسی قصد مبارزه نداشتم. برای همین زندان برای من سخت بود, اما بحثی جدی راجع به اعترافات ایشان نداشتیم.

اصلا چرا صداوسیما دادگاه متهمانی را كه هنوز اتهامشان ثابت نشده و حكمی برایشان صادر نشده بود, پوشش داد؟ صداوسیما معمولا دادگاه‌ها را به این شكل پوشش نمی‌دهد چهره افراد را نشان نمی‌دهد و نام افراد را تا پیش از صدور حكم به‌صورت اختصاری پخش می‌كند. در ماجرای اعترافات هم قبل از صدور حكم افراد آمدند و در صداوسیما اعتراف كردند. چه شد كه صداوسیما به این ماجرا ورود كرد؟
مسئله فتنه و حوادث ٨٨ یك مسئله امنیتی بسیار مهم بود كه دشمن با هدف براندازی خیلی تلاش كرد. آبروی نظام به مخاطره افتاد. شورای عالی امنیت ملی در اینجا مدیریت می‌كرد و جلسات مكرر داشت. حصر هم مصوبه شورای عالی امنیت ملی را داشت. حصر تصمیم قضائی نبود. به‌لحاظ قضائی نمی‌شود برای كسی چنین حكمی صادر كرد. درباره پخش آن دادگاه‌ها و اعترافات, شورای عالی امنیت ملی تشخیص می‌داد كه پخش آنها به‌لحاظ مدیریت ناامنی‌های موجود در كشور و كنترل امنیت به نفع مردم كمك می‌كند.
  یعنی پخش دادگاه‌ها با آن شكل و شرایط با مصوبه شورای عالی امنیت ملی بود؟
همه اینها براساس مصوبات امنیتی كشور است. برخی ممكن است مصوبه خاص شورای امنیت را داشته باشند, برخی دیگر به این شكل است كه دبیرخانه براساس مصوبات شورای عالی امنیت, تصمیمات و رویه‌هایی را دنبال و براساس آن عمل می‌كند. خلاف آن باشد در شورا متعرض او می‌شوند.
  یعنی به صداوسیما ابلاغ می‌شد كه شما باید مثلا اعترافات را پخش كنید.
بالاتر از ابلاغ بود. همكاری بسیار نزدیكی با ما داشتند. ما هم همكاری می‌كردیم برای اینكه بتوانیم امنیت را در كشور حفظ كنیم.
  آقای محمدرضا تاجیك بعد از آزادی از زندان در یك گفت‌وگوی خبری شركت كردند و صحبت‌هایی كردند كه خیلی عجیب بود. ماجرای ایشان چه بود؟
درباره ایشان واقعا یادم نیست؛ ولی آنهایی كه آمدند گفت‌وگو كردند, خودشان می‌خواستند؛ مگر اینكه بعدا بگویند كه نه یك جور دیگر بوده است. البته من خیلی كارهای دیگر در حوادث ٨٨ انجام دادم كه درواقع تصمیم‌گیری‌های خودم بود. اینكه من آن اغتشاش زیر پل كالج را در عصر عاشورا نشان دادم, تصمیم خود من است. شورای امنیت به من نگفت. شاید هم اگر می‌گفتم, فكر می‌كردند پخش نشود بهتر است. البته چیزی به ما ابلاغ نشد یا پخش عكس پاره‌شده امام در تظاهرات, تصمیم خود سازمان بود و ربطی به شورای امنیت ملی نداشت.
  سازمان یا خود شما؟
هر دو.
  همین‌جا می‌خواستم درباره آن ٢٠ دقیقه وقت اضافه‌ای كه به آقای احمدی‌نژاد بعد از مناظره‌ها اختصاص داده شد, سؤال كنم. شما گفته‌اید كه به خود احمدی‌نژاد گفته بودید بهتر است از این زمان استفاده نكند؛ اما او گفته بود كه حق قانونی من است و استفاده می‌كنم؛ اما ماجرای مهم‌تر این است كه آقای دری‌نجف‌آبادی, دادستان وقت كل كشور, بعدا در‌این‌باره گفت: «کمیسیون تبلیغات صداوسیما با حضور نماینده صداوسیما, نماینده شورای نگهبان و نماینده دادستان کل کشور تشکیل می‌شود که محوریت جلسه‌ها بر‌عهده نماینده دادستان است. در جلسه اخیر کمیسیون تبلیغات صداوسیما که با هدف بررسی مناظره‌های صورت‌گرفته بین نامزدهای دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری تشکیل شده بود, نماینده دادستان حضور نداشته و به‌همین‌دلیل نه‌تنها برگزاری این جلسه رسمی نیست؛ بلکه مصوبات آن نیز از درجه اعتبار ساقط است».
من صحبت ایشان را ندیدم؛ اما همه صورت‌جلسات هست. این كمیسیون پنج‌نفره یك كمیسیون دائمی بود. همین كمیسیون تصویب كرد كه نوار آقای كروبی خلاف قانون است و نباید پخش شود. این طرفش را هم شما ببینید؛ چون همه مواضعش خلاف قانون بود. آن را من شخصا از رهبری سؤال كردم و رهبری به خاطر یك مصلحت بالاتر تشخیص من را درست دیدند كه همكاری‌تان را داشته باشید تا بهانه دست كسی داده نشود كه بگویند نوار ما را نگذاشتند پخش نشود؛ چون آقای كروبی گفته بود اگر یك فریم از آن پخش شود, من می‌گویم این نوار مال من نیست. چطور آنجایی را كه خود كمیسیون می‌گوید این نوار نباید پخش شود؛ اما من از رهبری اجازه می‌گیرم و پخش می‌كنم, نمی‌بینند؛ اما یك جلسه دیگر را می‌بینند.
  چون آقای دری گفته بودند چون دادستان حضور نداشته, مصوبه جنبه قانونی ندارد.
آنجا رأی‌گیری می‌شود. بالاخره یك كمیسیون است. می‌توان اسامی آن پنج نفر را درآورد و شما با آنها صحبت كنید. اگر نماینده دادستان نبوده؛ اما بقیه بودند و اكثریت داشتند. من به‌عنوان رئیس صداوسیما دوست نداشتم آن ٢٠ دقیقه پخش شود؛ حتی به ایشان زنگ زدم و گفتم استفاده نكن و آن را ول كن, تمام شد مناظرات. این قدر به آقای دكتر پورحسین فشار آمده بود كه خیلی برایش سخت بود دوباره برود در آن دكور كه من گفتم حتما باید خودت بروی.

چرا به آقای ناطق‌نوری و هاشمی در همان سال ٨٨ اجازه ندادید كه بیایند در صداوسیما و پاسخ گفته‌های احمدی‌نژاد را بدهند؟ در جایی شما گفته بودید اگر می‌خواستیم اجازه بدهیم, تعداد افراد خیلی زیاد بود؛ حتی وزرای احمدی‌نژاد هم می‌خواستند بیایند پاسخ بدهند و ماجرا جمع نمی‌شد. به نظرم گفته‌های شما كمی توجیه بود برای اینكه آن دو نفر خاص امكان پاسخ‌گویی نداشته باشند؛ چون به طور مشخص به آن دو نفر اشاره شده بود. آقای هاشمی بالاخره آن زمان رئیس مجمع تشخیص مصلحت بودند. آیا اجازه‌ندادن به آقای هاشمی هم مصوبه شورای‌عالی امنیت ملی بود.

بر‌اساس مصوبات كمیسیون تبلیغات, تنها نامزدهای انتخابات حق پاسخ‌گویی موارد اتهامی در مناظره‌ها را داشتند و ما دقیقا بر‌اساس قانون عمل كردیم. من در‌این‌باره بارها با آقای ناطق صحبت كردم. خیلی تماس گرفتم و گفتم تلویزیون در اختیار شماست. بیایید سخنرانی كنید؛ اما ایشان خودشان در شرایطی بودند كه نمی‌آمدند. حتی من گفتم در مراسم احیا شركت كنید, ما پخش می‌كنیم؛ اما باز هم نمی‌رفتند. اصلا در فضاهای عمومی نمی‌رفتند. لازم نبود من بگویم مردم منتظر باشید آقای ناطق می‌خواهد بیاید درباره پسرش توضیح بدهد؛ چون این خودش ضد تبلیغ بود. ما صد برنامه دیگر می‌توانستیم ترتیب بدهیم كه آقای ناطق بیاید صحبت كند. حتی بعد برای ٢٥ بهمن خودم به آقای ناطق گفتم حتما شما مصاحبه كنید كه اتفاقا آمدند مصاحبه هم كردند؛ اما درباره آقای هاشمی اصلا رفتارهای‌شان در راستای فتنه ادامه داشت. نماز جمعه هم که رفتند, مراسم خوبی نشد.
  پس تشخیص شما این بود كه ایشان نباید بیاید در نماز جمعه صحبت كند.
نه! به من ربطی نداشت و نماز جمعه ایشان كامل هم پخش شد؛ اما اینكه ایشان یا آقای ناطق یا حتی خود آقای موسوی و كروبی و چه بقیه معترضان بیایند دائما توضیح بدهند, اصلا چنین چیزی امكان نداشت.
  شما كه گفتید به آقای ناطق گفته بودید بیایند, خودشان نیامدند.
منظورم گفت‌وگو به بهانه دیگر بود. اصلا برای آقای ناطق خوب نبود بیاید بنشیند, بگوید من درباره پسرم می‌خواهم صحبت كنم. من برای ایشان دلسوزی كردم.
  این تصمیم را شما شخصا می‌گرفتید؟ بر چه اساسی شما این تصمیم را می‌گرفتید كه برای طرف خوب است بیاید یا خوب نیست؟
سؤال خوبی است. زمانی رئیس صداوسیما چون رسانه را می‌شناسد, به مسئولی زنگ می‌زند می‌گوید مصاحبه كردید این تكه از مصاحبه شما چنین شائبه‌ای ایجاد كرده. او هم تشكر می‌كند و ما حذف می‌كنیم. بارها پیش آمده, در بالاترین سطوح. رئیس صداوسیما زنده و فعال است. صداوسیما را هدایت می‌كند. من خیلی از اوقات  به آدم‌ها توصیه می‌كردم و حرف من را گوش می‌كردند. من می‌توانم یك مصاحبه بكنم و درباره توصیه‌هایی كه به بزرگان داشته‌ام و گوش كرده‌‌اند پنج ساعت صحبت كنم. آقای هاشمی هم اگر قرار بود بیاید درباره مناظره‌ها و بحث‌ها دوباره شروع كند به صحبت, یعنی اینكه بقیه هم بیایند؛ اما ایشان همه حرف‌هایی كه می‌خواست بزند آیا بالاتر از این چیزهایی بود كه در نماز جمعه گفت؟ همه را گفت.
  پس شما تشخیص دادید كه همان نماز جمعه كفایت می‌كرد.
می‌توانست پخش نشود. هیچ‌كس به من نگفت نماز جمعه پخش نشود. ضرغامی می‌توانست كل نماز جمعه آقای هاشمی را پخش نكند, چون اصلا در جهت آرامش‌دادن و مسیر حل فتنه و حوادث و رهنمودهای رهبری نبود.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here