حسام محمدی

اعتراضات اخیر در کشورمان همچنان بحث داغی است که نباید به آن کم بها داد. فارغ از اینکه بخواهیم در چنبره تحلیل ها و تفاسیر رایج گرفتار شویم خوبست به صحبتهای رییس جمهور بپردازیم.

آقای روحانی در مرقد امام(ره) اظهاراتی را بیان داشت که از چند منظر قابل توجه بود. روحانی گفت:

ـ «هیچ‌کس نمی‌تواند ملت بزرگ ایران را از بیان اظهارنظر و نقد و انتقاد و حتی اعتراض بازدارد. گوش همه مسئولین کشور باید در برابر مطالبات مردم و خواست مردم گوش شنوایی باشد.»

ـ «رژیم گذشته که فکر می‌کرد سلطنت او مادام‌العمر و حکومت سلطنتی ابدی است به این دلیل همه‌چیز را از دست داد که صدای نقد مردم را نشنید، صدای نصیحت مردم را هم نشنید، صدای مصلحان و ناصحان و علما و بزرگان و فرهیختگان را هم نشنید، صدای اعتراض مردم را هم نشنید؛ فقط یک صدا شنید و آن هم صدای انقلاب مردم بود. برای حکومتی که فقط می‌خواهد صدای انقلاب را بشنود بسیار دیر است. حکومت‌ها باید صدای نصیحت مردم، خواست مردم، مطالبه مردم، انتقاد مردم و اعتراض مردم را به‌خوبی بشنوند.»

ـ «هرگز اجازه نخواهیم داد استبداد به این سرزمین بازگردد، و در کنار مردم برای اجرای خواست مردم بیش از همیشه آماده هستیم تا مجری نظرات مردم برای پیشرفت کشور عزیزمان ایران باشیم.»

آیا رئیس‌جمهور در عملیاتی‌شدن آنچه می‌گوید جدی و پیگیر است؟ روحانی که همه  مسئولین کشور را مورد خطاب قرار می دهد هدفش چیست؟‌آیا منظور وی بیت مقام معظم رهبری است؟

کنایه ها و اشاره های روحانی بیش از هر چیز رأس هرم قدرت را نشانه گرفته و در حقیقت همان «دولت باتفنگی» که خودش به آن اذعان کرده بود را اینگونه مورد خطاب قرار میدهد. روحانی نیک می داند که تمام اختیارات دست او نیست. اما در بازگو کردن آن کماکان وسواس به خرج می دهد و واهمه دارد.

در ماه‌های اخیر (پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۳۹۶) بی‌توجهی روحانی به برخی وعده‌ها و شعارهای انتخاباتی‌اش مشهود بوده است. ترکیب کابینه او، انتخاب برخی استانداران، و بی‌توجهی محسوس به زنان و جوانان و اهل‌سنت، به‌قدر لازم موجب انتقاد شده است.حالا هم که روحانی می آید و صحبت از بیان اعتراض می کند گویا می خواهد همان نقش« اپوزسیون درون نظام» را بازی کند.

روحانی زمان زیادی ندارد.عرصه قدرت ،‌عرصه فرصت ها و تهدیدات است. روحانی مشکلات کشور را می بیند و بیش از این نمی تواند با این کنایه ها به کارش ادامه دهد. وقتی هم که تجربه رژیم سلطنتی را می گوید و اینکه صدای اعتراض مردم را نشنید ، ‌نباید این اشتباه محاسبه را بکنیم که گویا روحانی خودش را مبرا می داند. روحانی این خطر را خوب احساس میکند و بهمین خاطر به آن هشدار میدهد.

گذشت زمان نشان خواهد داد که حکومت‌ها نه تنها « باید صدای نصیحت مردم، خواست مردم، مطالبه مردم، انتقاد مردم و اعتراض مردم را به‌خوبی بشنوند» بلکه باید مبنای حکومت را بر اراده و خواست مردم پایه ریزی کنند تا هیچ مقام و قدرتی «مادام العمر» نباشد.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here