سعید ایزدی

جامعه علمی ایران از شنیدن خبر درگذشت کاووس سید امامی, ۶۳ ساله که یکی از استادان برجسته جامعه بود, در حالت شوک به سر می برد.

مرگ این استاد دانشگاه و فعال محیط زیست, پس از سپری شدن نزدیک به دو هفته از دستگیری او در زندان پرسش برانگیز شده است. مقامات قضایی ایران می گویند او خودکشی کرده است و این بر ابهامات ماجرا افزوده است.

پیش از این نیز مرگ سینا قنبری در زندان که بعدها اعلام شد خودکشی کرده باعث تعجب بسیاری شده بود که چگونه است که در زندانهای کشورمان افراد خودکشی می کنند؟ علت چیست و چه عواملی در این میان دست دارند؟

متاسفانه نظام قضایی و سازمان زندانهای کشورمان هم به سادگی وارد پاسخگویی نمی شوند و نمی توانند گویا این موضوعات را با اصحاب رسانه بدرستی در میان بگذارند.

خانواده آقای سیدامامی, شنبه شب از طریق شبکه های اجتماعی از درگذشت این فعال زیست محیطی خبر دادند و اینطور بود که بسیاری از اهالی رسانه از خبر مطلع شدند.

سئوال اینجاست که چرا آقای سیدامامی دستگیر شد و چرا خودکشی کرد؟‌چرا اساسا در زندانها هیچ نظارتی نیست و کدام نهاد مسئول است؟
لازم به یادآوریست که عباس جعفری دولت آبادی, دادستان کل تهران, روز شنبه از بازداشت چندین نفر به اتهام جاسوسی خبر داد و گفت که این افراد به بهانه تحقیقات علمی و زیست محیطی اطلاعات محرمانه جمع آوری می کردند. یعنی گویا ما با جاسوس محیط زیستی ! هم طرف هستیم و حالا فصل برخورد با آنهاست… این از عجایب روزگار است که درست در آستانه ۲۲ بهمن چنین خبرهایی رسانه ای می شود .

دکتر کاووس سیدامامی, دکترای جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشکده معارف اسلامی و علوم سیاسی دانشگاه امام صادق بود. او همزمان مدیرعامل مؤسسه «حیات وحش میراث پارسیان» بود.او در سال های گذشته علاوه بر تدریس در دانشگاه امام صادق, ۹ کتاب و ده ها مقاله در زمینه های مختلف منتشر کرده بود. براستی دکتر سیدامامی چه نیازی به جاسوسی داشت؟‌ چرا با شروع دستگیری فعالین محیط زیست این خبر توسط قوه قضاییه اعلام رسمی نشد و حالا بعد از مرگ مشکوک او در زندان خبر را رسانه ای کردند؟

واکنش های بسیار زیادی نیز در همین چند روز در فضای مجازی به درگذشت این دکتر جامعه شناس قابل مشاهده است اما آنچه که بیش از همیشه قابل تأمل است اینکه چرا بازداشتی ها خودکشی می کنند؟‌مگر در زندان با چه شرایطی مواجه می شوند و پروسه بازجویی ها چگونه است؟‌

هفته گذشته بود که هیأتی مرکب از نمایندگان مجلس از زندان اوین بازدید کردند و موضوع خودکشی سینا قنبری هم در دستور کار بود. اما براستی چه مسئله ای حل شد؟ نتایج این بازدید به کجا انجامید و چه پیگیری هایی روی دوش مقامات سازمان زندانها گذاشته شد؟ نگارنده بر این باور است که این بازدیدهای نمایشی هیچ جعبه سیاهی را نگشود و نتوانسته تأثیری در بهبود وضعیت زندانیان بگذارد.

اگر فقط با یک بازدید مشکلات زندانیان حل می شد پیش از این نیز آزمایش شده بود پس مشکل تنها به نظارت بر قوه قضاییه و حقوق اساسی مردم بر می گردد. اینجا جایی است که نمی توان مسامحه نمود.بنابراین تا قبل از شنیدن خبر خودکشی های دیگر در زندان آقایان برخیزند و این قوه را از عناصر نامطلوب و تندرو پاکسازی کنند. روند این خودکشی ها فاجعه آمیز است و آبرویی برای مقامات کشورمان باقی نگذاشته است.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here