شبکه خبری «بلومبرگ» با گمانه زنی درباره احتمال بالای خروج امریکا از برجام پس از کنار گذاشتن «رکس تیلرسون» از مقام وزارت امور خارجه امریکا توسط ترامپ رییس جمهوری آن کشور و احتمال عدم تمدید تعلیق تحریم های وضع شده علیه ایران در تاریخ ۱۲ مه از سوی ترامپ به تبعات این تغییرات و خروج احتمالی امریکا از برجام بر بازار نفت پرداخته است.

این شبکه خبری می نویسد:«به نظر نمی رسد که کلیت وزارت خارجه امریکا از خروج امریکا از برجام و به خطر انداختن توافق هسته ای با ایران حمایت کند. «برایان هوک» مذاکره کننده امریکا در زمینه توافق هسته ای با ایران گفته است که باور دارد می توان بر روی توافق هسته ای کار کرد.

با این حال، واقعیت این است که به نظر می رسد رییس او یعنی ترامپ مصمم است که برجام را به هم بزند. در نتیجه این موضوع ترامپ می تواند اقدامات تازه ای را برای کاهش صادرات نفت ایران انجام دهد.

کاهش نفت ایران در صورت وضع محدودیت بر صادرات نفت ایران در حالی صورت می گیرد که اوپک و آژانس بین المللی انرژی بازگشت بازار نفت جهانی به کمبود عرضه را مشاهده می کند. در سال ۲۰۱۲ میلادی وضع تحریم های سنگین علیه صنعت نفت ایران سبب کاهش عرضه یک میلیون بشکه ای نفت آن کشور در روز شد.

در صورت تکرار تحریم ها شاهد کاهش دو برابری عرضه در نیمه دوم سال جاری میلادی خواهیم بود. دولت ایران استدلال می کند که حجم بالای سرمایه گذاری را که پس از حصول توافق هسته ای وعده داده شده بود مشاهده نکرده است اگرچه تا حدودی پیشرفت کندی در جذب سرمایه از شرکت های روسی و چینی در ایران صورت گرفته است.

با این حال، لغو تحریم ها و دست کم تعلیق بخش مهمی از آن تولید نفت را تقویت کرد و سبب شد تا ایران بیش از یک میلیون بشکه نفت در روز از اغاز ۲۰۱۶ میلادی  به این سو به فروش رساند.البته این احیا یا بازگشت جزئی مجدد جریان نفت ایران بود.

علیرغم آن که بیش ترین جهش در صادرات نفت ایران پس از لغو تحریم ها به کشورهایی در اتحادیه اروپا به خصوص ایتالیا، اسپانیا،‌یونان و فرانسه دیده شد این بازگشت جریان نفت تنها سه چهارم از فروش نفت ایران در دوران پیشا تحریم به بازارهای نفتی را شامل می شد.

این میزان عرضه نفت ایران حتی به بازارهای اسیایی توسعه یافته چون ژاپن و کره جنوبی گسترده نبوده و ژاپن و کره جنوبی مجموعا نیم میلیون بشکه نفت در روز از ایران پیش از تحریم ها وارد می کردند . مجموع نفت صادراتی به این دو کشور در حال حاضر در حدود نصف آن میزان است.

در تضاد با آن، چین و هندوستان هر دو مشتاق ترین خریداران نفت ایران هستند. تحریم هایی که به شدت به صادرات نفت ایران در سال ۲۰۱۲ میلادی اسیب رساندند ناشی از اجماع بین المللی بودند در آن زمان باراک اوباما رییس جمهوری وقت امریکا اتحادیه اروپا را متقاعد به وضع ممنوعیت واردات نفت از ایران کرد در حالی که خریداران اسیایی متقاعد شدند تا خرید نفت از ایران را کاهش دهند چرا که تهدید شدند که دسترسی شان به نظام بانکی امریکا در صورت سرپیچی از این قوانین قطع خواهد شد.

اوباما تحریم هایی را بر بانک های جهانی که تشخیص داده می شد روند مبادلات مالی ایران را تسهیل کرده اند وضع نمود. تشخیص این موضوع برعهده وزارت خزانه داری امریکا بود. این محدودیت ها به عنوان بخشی از برجام لغو شدند. بعید بنظر می رسد که اتحادیه اروپا این بار مایل نباشد به خواسته ترامپ پاسخ مثبت داده و دوباره تحریم ها را علیه ایران اعمال نماید. پس ترامپ چگونه می تواند اطمینان حاصل کند که خروج امریکا از برجام بر صادرات نفت ایران تاثیری ملموس و واقعی خواهد گذاشت»؟

«بلومبرگ» در ادامه می نویسد:«یک رویکرد آن است او تحریم های مشابهی را علیه سیستم بانکداری وضع کند این راه حلی کامل نیست چرا که برخی از تحلیلگران باور دارند که خریداران نفت چین و هندوستان می توانند خریدشان را با ارزهای محلی انجام دهند و سیستم بانکی امریکا را دور بزنند.

 با این حال، خرید آنان نمی تواند به اندازه کافی افزایش یابد تا بتواند کاهش احتمالی خرید نفت ایران از اروپا را جبران کند. به طور خلاصه ترامپ می تواند درصدد هدف قرار دادن شرکت های بیمه ای باشد که کشتی های حامل نفت خام ایران را بیمه می کنند و دفترشان در امریکا مستقر است. آن زمان این شرکت ها نمی توانند بارهای نفتی ایران را بیمه کنند و جای شان را به شرکت های اروپایی تامین کننده پوشش بیمه ای برای محموله های نفتی ایران خواهند داد. در آن زمان ترامپ باید راهی را پیدا کند که بیمه کنندگان خارحی را تحت فشار قرار دهد و احتمالا دسترسی آنان به بازار امریکا را در صورت پذیرش ریسک تجارت با ایران قطع نماید.

ما اطمینان نداریم که ترامپ کدام راه را برای خروج از برجام امتحان خواهد کرد با این حال، با قطعیت می تواند گفت که او سعی و تلاش خود را در این مسیر خواهد داشت. با کاهش دو برابری عرضه نفت ایران فرصت برای عربستان سعودی و روسیه فراهم خواهد شد تا بیش ترین میزان تولیدشان را به بازار عرضه کنند. این موضوع ظرفیت های در دسترس نفتی را کاهش داده و  مخاطرات ژئوپولیتیک را شدت می بخشد».

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here