حسام محمدی

در مجلس روز یکشنبه غوغایی بود. FATF در مرکز دعوا بین نمایندگان مجلس قرارداشت اما بحث سنگین تر از این حرفهاست… نقوی حسینی در مخالفت با تصویب آن گفت: «چرا داریم خودمون رو در شرایطی قرار میدهیم كه با اطلاعات شفاف و كامل در اختیار دشمن او بتواند با ما مقابله بكنه و تمام اقدامات ما رو كنترل بكنه؟ چرا خودمون رو داریم تحریم میكنیم؟ چرا خود تحریمی داریم انجام میدهیم با پیوستن به كنوانسیون اف ای تی اف كشور به دو دسته تقسیم میشود, نهادها و ارگانها و اركان این نظام به دو بخش تقسیم میشوند, بخشی كه در تحریم اند بخشی كه در تحریم نیستند بر اساس اف ای تی اف نهادها و ارگانهایی كه تحریم نیستند نمی توانند  با نهادها و ارگانهایی كه در تحریم هستند همكاری بكنند یعنی داخل خود كشور ما جبهه كشور رو به دو بخش تقسیم میكنیم دو بخشی كه باید بر اساس اف ای تی اف با هم مقابله بكنند یكی از مهمترین اركان قدرت ملی كشور ما مورد تحریم واقع میشه توسط داخل خود كشور. »

حال اینجا فرصت ارزیابی تک تک سخنرانان مجلس نیست که در موافقت و مخالفت با این لایحه چه گفتند اما می خواهیم تنها و تنها از منظر سیاسی نگاهی کوتاه به آن داشته باشیم.

نگرانی نقوی حسینی و اکثریت اصولگراهای تندرو و همچنین رسانه های نزدیک به آن اینست که با پیوستن به این کنوانسیون عملا «خودتحریمی» استارت بخورد. به بیانی دیگر با بازگشتن تحریم ها این افراد نگرانند که نتوانند ارزهایی را در داخل و خارج کشور جابجا و یا انتقال دهند. کلیه روابط بانکی و مالی مختل می شود. این حضرات در حقیقت دغدغه اولیه شان اینست که دیگر نمی توانیم پول کافی به حزب الله لبنان یا حماس و…ارسال کنیم.حتی در داخل ایران هم اگر شرکتی یا شخصی بخواهد وارد چنین تعاملات مالی بشود با منع قانونی و تحریم مواجه خواهد شد.

نگرانی دیگر امثال نقوی حسینی امنیتی است. آنها نگران هستند که کشور در شرایط کنونی با تحریم های جدید و با تصویب FATF به ورطه جنگ و جدالهای بیشتر داخلی کشیده شود و عملا دوقطبی خطرناکی شکل بگیرد. این نگرانی پربیراه نیست. هر چند که دوقطبی در کشور محصول انتخابات ۹۶ بود. همان زمانی که آقای روحانی در تجعمات انتخاباتی خطاب به رقبای اصولگرا و دولت با تفنگ فریاد می زد:«چرا حرف های دلتان را به جوانان نمی گویید و چرا حرف هایی که در جلسه خصوصی می گویید, را بلند نمی گویید؟ می خواهید ایران در حصر و محاصره باقی بماند و ارتباط جوان ایرانی با دنیا قطع شود؟ روحانی دراین چهار سال در مقابل شما ایستاد و من با کمک شما (مردم) آماده ام چهار سال دیگر هم بایستم.آنها از اینکه مردم ایران می‌توانند با مردم دنیا در ارتباط باشند, نگران هستند.دوران خشونت پایان یافته است. شما می خواهید آزادی را از مردم بگیرید و مردم در مقابل شما می ایستند.روحانی در 4سال آینده اجازه نمی دهد بلندگوها در دست اقلیت ها باقی بماند, ما قانون اساسی را اجرا خواهیم کرد.می خواهید زنان را به خانه بفرستید؟ ملت ایران و قانون اساسی این اجازه به شما نمی دهد. ما امروز اعلام می کنیم 29 اردیبهشت بازهم آزادی می خواهیم. ما از دروغ و فریب آنها که سالها دیدیم خسته شده ایم.»

در آن زمان این صحبتهای روحانی تابوشکنی بود اما آغاز همان دوقطبی بود که حالا نقوی حسینی از آن سخن می گوید. البته این صحبتهای روحانی زود فراموش شد و کسی حالا دیگر یادش نیست که روحانی چه وعده ها داد و چه فریادها کشید و چطور مردم را به پای صندوق های رأی می کشاند. حالا کار به جایی رسیده که حتی عراقچی بعنوان معاون سیاسی ظریف هم که به مجلس می آید و در دفاع از FATF صحبت می کند، دیگر کسی وقعی نمی گذارد و شنوندگان به خوبی می دانند که وعده های این دولت کف روی آب است.

مشکل اصلی اینست که مجلس اساسا نقشی جدی در امنیت ملی ندارد و ما از یک بی قانونی در کشور رنج می بریم. مجلس همانطور که برجام را در ۲۰ دقیقه تصویب کرد، در همین زمان FATF را هم تصویب نکرد و ۲ ماه مسکوت گذاشت. مشکل هم در مجلس و هم در سایر قوا بسیار جدیست.

روحاني به صراحت مي گفت كه من مي ايستم و قانون اساسي را اجرا مي كنم. اما خود قانون اساسي ظرفيت هايي دارد كه متأسفانه هنوز به آن پر بها داده نشده و كتمان شده است. قانون اساسي ما فصل هايي دارد كه مي توان به واسطه آن بسياري از حقوق خود را بستانيم و پا فشاري كنيم. اما آيا رئيس جمهور حاضر  است كه واقعا پاي آن تا به آخر بايستد؟

آیا روحانی می تواند پیامدهای مقابله با خروج آمریکا از برجام و عدم تصویب همین کنوانسیونها را خنثی کند؟‌ پاسخ به دلایل واضح منفی است. روحانی ضعیف شده و مجلس و سایر قوا هم به مراتب بهم ریخته تر و منفعل تر هستند. آنچه که مجلس دیروز نشان داد تنها دعوا بر سر تصویب یک کنوانسیون نبود، دعوایی از جنس همان دوقطبی خطرناک بود که کم کم راه به جاهای باریک تر خواهد برد.

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here