« رسيدگي به مسائل و مشكلات و مطالبات رانندگان حمل و نقل جاده‌اي از دغدغه‌هاي اصلي مسئولين ذي‌ربط حوزه حمل و نقل جاده‌اي میباشد» . این جوهر سخنان داريوش اماني معاون سازمان حمل و نقل است

اعتراض کامیون داران از اول خردادماه سال‌جاري شروع شده است . این زحمت کشان عزیز که از صبور ترین اقشار جامعه ما هستند وبه خصلت های پهلوانی و جوانمردیشان شناخته شده اند ،   صبورانه در این مدت مشکلات خود را با مسئولین مربوطه مطرح کرده اند ولی وقتی گوش شنوایی نمی یابند  و وقتی «کارد برنده مشکلات معیشتی» به استخوانهایشان میرسد چاره ای جز اعتصاب و دست از کار کشیدن پیدا نمیکنند

مطلقا جایز نیست که مسئولی در این دولت آنها را تحت عناوین مختلف مورد بی مهری قرار دهد. اتهاماتی از قبیل آشوب طلبی و حتی قطاع الطریق که گاهی از این یا آن مسئول به آنها زده میشود علی الاطلاق  ناشایست و دور از منزلت این قشر زحمت کش میهنمان است. آیا به جای آنکه گوش شنوایی برای درد دلهایشان باشیم ، درست است که آنها را بیازاریم  وصف آنها را جدا کنیم

چند روز پیش  وقتی از سردلسوزی و برای فهمیدم موضوع اعتصاب کامیونداران به میانشان رفتم و به درد دلها آنها گوش کردم فی الواقع از میزان صبر و بردباری این عزیزان در برابر مشکلاتی که با آنها دست به گریبانند ، متاثر شدم و همین باعث شد که این نوشته را به  بیان درد دلهای آنها اختصاص دهم

موسي عرق پیشانی اش را با دستمالی که در دست دارد خشک میکند و مرا به زیر سایه  کامیونش میکشاند و میگوید:رانندگان خودروهای  سنگین فکر میکنند  بخش مهمی از مشکلاتشان با اجرای نظارت دقیق تر بر پایانه های بار و شرکت های حمل و نقل برطرف خواهد شد. عمده ترین مشکلات صنف ما رانندگان کامیون  بر میگردد به «کرایه حمل» ، بالا رفتن بی رویه قیمت  قیمت لوازم یدکی و علی الخصوص «لاستیک و روغن»

او سری تکان میدهد و ادامه میدهد: کامیونداران نسبت به موضوع بیمه ، نسبت به  کمیسیون های غیرمتعارف  شرکت های باربری و نسبت به  عدم نظارت بر پایانه های بار شکایت دارند. کرایه حمل و نقل یکی از مطالبات اصلی  ما رانندگان کامیونها است .اگر افزایش کرایه حمل ونقل براساس تن -کیلومتر اجرا شود وضع کرایه خوب میشود . قرار شده است که افزایش کرایه ها در بیشتر پایانه های اصلی بار اعمال بشود اما بازهم کامیونداران دست از اعتراض بر نداشته اند وحرف ما این است که تا زمان ابلاغ کامل بخشنامه نحوه محاسبه کرایه حمل کالا براساس تن-کیلومتر،اعتراض ادامه خواهد داشت

سعید کامیون دار دیگر میگوید: کرایه های توافقی نفس راننده ها را بریده است ، بار تحویل می شود ولی کرایه را بعدا پرداخت می کنند ، مسئولان پایانه های بار شهرستانها، به غیربومی ها نوبت نمی دهند

کامران وسط حرف سعید می آید و میگوید: لاستیک های سهمیه ای را  شرکت های تعاونی حمل بار از شهرهای کوچک  به مراکز استان ها یا شهرهای بزرگ میبرند و در آنجا به فروش می رسد. توزیع کنندگان خودشان  لاستیک ها را احتکار می کنند تا با قیمت گزافتر  به راننده ها « تک فروشی« کنند

سعید مجدد می آید و سط و میگوید:اینها همه مشکلات رانندگان کامیونهاست، لاستیک پنج میلیونی الان شده شانزده میلیون، در توزیع لاستیک ، به هرکامیون یک جفت میدهند .کامیونهای هجده چرخ  با یک جفت لاستیک چه میتوانند بکنند

کامران ادامه میدهد : لنت ۱۵۰ هزاری شده ۷۵۰  هزار درحالیکه  کرایه تنها 20 درصد گرانتر شده . بعد دستهایش را در اعتراض بالا میبرد و میگوید:  واقعا مشکلات ما رانندگان  بیش از اینهاست . مشکلات فراوان است . هزینه ها سر به فلک کشیده . و رو به من میگوید : داداش زحمت بکشید و در گزارشتان مشکلات ما  را  شفاف بیان کنید

به همه دست میدهم و دفترچه و قلم خود را در جیبم میگذارم و با آنها خداحافظی میکنم. در مسیر با خودم میگویم:  براستی اگر گوش شنوایی باشد ، مدیریت و حل مشکلاتی که آنها مطرح میکنند ، کار سختی است؟

نویسنده : سید حسین منصوری

روی این مطلب کامنت بگذارید

Please enter your comment!
Please enter your name here