به گزارش صراط به نقل از پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری، امام خامنه ای کار رزمندگان را در سالهای جنگ تحمیلی، موفق، با ارزش، خیلی بزرگ و مبهوت کننده دانستند و افزودند: شما که در دوران دفاع مقدس مسئولیتهای مهم و حساسی برعهده داشتید بدانید پس از جهاد اصغر، نوبت به جهاد اکبر رسیده که به مراتب دشوارتر و سخت تر است.

ایشان با تشریح و مقایسه ویژگی های جهاد اصغر و جهاد اکبر  تصریح کردند: در فضای امروز کشور، اگر بر اصول و ارزشها پافشاری کردید و تقوا را در عرصه های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی رعایت کردید، ارزش و اهمیت والاتری دارد.

حضرت آیت الله خامنه ای در همین زمینه افزودند: امروز با دو دشمن، یکی استکبارِ خبیث و دیگر نفسِ درون مواجه هستیم که اگر کسی بتواند با رعایت تقوا، گام بردارد و تصمیم بگیرد، زمینه تعالی معنوی و پیشرفت مادی فراهم می شود.

رهبر انقلاب اسلامی پرهیز از گناه را لازمه سلوک الی الله دانستند و خاطرنشان کردند: با گناه نکردن نیمی از راه پیموده می شود، البته گناه کسانی که مسئولیت سیاسی، اجرایی، مدیریتی، تبلیغی و مذهبی دارند، به مراتب ابعاد وسیع تری پیدا می کند.

حضرت آیت الله خامنه ای با اشاره به اینکه حرکت درست مسئولان موجب تسری آن در جامعه می شود تصریح کردند: ما با ایستادگی و حرکت درست، جامعه را هم تشویق می کنیم و البته باید بدانیم این حرکت ملت ایران با خستگی و بی حوصله گی برخی افراد دچار تزلزل و انحراف نمی شود.

رهبر انقلاب اسلامی در پایان سخنان خود افزودند: این راهی که با انقلاب اسلامی آغاز شده، ادامه پیدا خواهد کرد و شما دیدید کسانی که در جریان حرکت عمومی ملت، بار مسئولیت را بر زمین نهادند فوراً جوانهای با روحیه آن را بر داشتند و انشاء الله به منزل خواهند رساند.

به گزارش رویداد ، حجت الاسلام حیدر مصلحی عصر امروز در حاشیه نشست استانی هیئت دولت طی گفتگو با خبرنگاران در خصوص فیلم قلاده های طلا ، ضمن تایید این سوال که فیلم را دیده است ، گفت: بله، این فیلم را دیده ام و همانطور که گفتند قلاده‌ها فقط یک فیلم است.

وزیر اطلاعات همینطور در خصوص کتاب جنجال آفرین “شرح اسم” که بعنوان کتاب متعلق به انتشارات وابسته به وزارت اطلاعات معرفی شده بود تاکید کرد که وزارت اطلاعات انتشاراتی ندارد.

وی همچنین در در پاسخ به سئوال که با توجه به اینکه امروز قاتل شهید علیمحمدی اعدام شد وزارت اطلاعات چه برنامه هایی برای شناسایی و مجازات تروریست های دیگر شهدای هسته ای از جمله شهید شهریاری دارد افزود: در این باره به نتایج خوبی رسیده ایم و در زمان مقتضی این نتایج را اعلام خواهیم کرد و شما به موقع نتایج بررسی های وزارت را مشاهده خواهید کرد.
مصلحی در پاسخ به این سئوال که در ایام نوروز گروهی تروریستی قصد خرابکاری در پایتخت را داشتند و اینکه آیا وزارت اطلاعات این گروه را شناسایی کرده است یا نه، افزود: اعضای باند دستگیر شده اند البته باید در این زمینه بررسی های لازم انجام شود.

گفتنی است کتاب شرح اسم اختصاص به زندگی مقام معظم رهبری داشت که دفتر حفظ و نشر آثار معظم له اشکالاتی را بر نگارش این اثر ارزیابی و برای اصلاحات به ناشر بازگرداند.

یکی از تجارب سال‌های پیش در برخورد با شعارهای سال، بعضی برداشت‌های نادرست و نابجای افراد و جریان‌ها از این شعارها و مصادره به مطلوب آنها بوده است. افزون بر این انحراف، در سال جاری پیچیدگی مسأله رونق تولید ملی این خطر را نیز به ذهن می‌آورد که اندیشه‌های نادرست دیگری جایگزین و ترویج شود که چه‌ بسا در آینده به جهت‌گیری‌های ملی هم بینجامد و هزینه‌های گزافی را بر کشور تحمیل کند. در این نوشته می‌کوشیم تا برخی برداشت‌های غلط از شعار سال و الزامات آن را بیان کنیم:

ما تا به کار ایرانى و سرمایه ایرانى احترام نگذاریم، تولید ملى شکل نمی‌گیرد و اگر تولید ملى شکل نگرفت، استقلال اقتصادى این کشور تحقق پیدا نمی‌کند و اگر استقلال اقتصادى یک جامعه‌اى تحقق پیدا نکرد، استقلال سیاسى این کشور تحقق پیدا نمی‌کند؛ و اگر استقلال سیاسى یک جامعه‌اى تحقق پیدا نکرد، بقیه حرفها، جز حرف، چیز دیگرى نیست. (سخنان رهبر انقلاب در اجتماع کارگران کارخانجات تولیدی داروپخش، ۱۳۹۱/۰۲/۱۰)

۱. تولید حمایت سازنده می‌خواهد و نه حمایت مخرب: نخستین و مهمترین برداشت غلط این است که فرض کنیم قرار نیست صنعتگران و تولیدکنندگان ما هیچ‌گونه سختی و دشواری‌ را تحمل کنند. یا این‌که فرض کنیم دولت و مردم باید همه مشکلات تولید را حل کنند و در این مورد نقش و سهمی را برای تولیدکنندگان متصور نباشیم. البته این شیوه درستی نیست، زیرا دوام و قوام و رشد تولید داخلی را به مخاطره می‌اندازد. در تربیت فرزند، گاهی پدر عامدانه تصمیم می‌گیرد که سختی‌ بر فرزندش تحمیل کند، چون می‌داند که تحمل این دشواری بر‌ توانمندی و قوت و پایداری او خواهد افزود. پدر به‌ خوبی می‌داند که فرزندش قرار نیست همیشه در خانه او باشد و دیر یا زود وارد جامعه می‌شود و ناگزیر باید مشکلات پیش رو را حل کند.

در حمایت از صنعت و تولیدگران داخلی نیز پیش از هر چیز، باید این فرض را کنار بگذاریم که قرار نیست حمایت‌شونده تلاشی را انجام دهد و سختی تحمل کند. در کشور ما در گذشته نیز این گونه بوده که حمایت‌ها معنای نادرستی را به خود بگیرند. مثال بارز آن هم حمایت از استعدادهای برتر در سال‌های اخیر است. حمایت از نخبگان از این دغدغه برخاست که باید از فرزندان بااستعداد کشور حمایت کنیم تا بتوانند خدمات بزرگی را برای کشور انجام دهند، اما آن‌چه در عمل رخ داد، نوعی از حمایت بود که اتفاقاً تسهیل‌کننده خدمت آنها به کشور نشد و در نتیجه آن بود که هم مسئولان۲ و هم نخبگان و استعدادهای برتر۳ به این نوع حمایت‌ها اعتراض کردند و خواستار گونه دیگری از حمایت را شدند.

مهم آن است که حمایت از صنعت نباید به گونه‌ای باشد که نقطه مقابل تلاش صنعت برای برون‌رفت از وضعیت کنونی قرار گیرد، بلکه باید تسهیل‌کننده این تلاش‌ها باشد. صنعت ما امروز باید به بهره‌وری درون‌بنگاهی، نوآوری، افزایش کیفیت و توسعه خدمات پس از فروش توجه ویژه کند و بخش عمده این موارد از مسائلی است که برگرفته از تلاش خود صنعتگران و تولیدکنندگان است. اگر حمایت‌ها از صنعت به معنی تلاش کمتر صنعت باشد، نتیجه آن شکل‌گیری گونه‌ای از صنعت خواهد بود که همیشه وابسته و نیازمند به کمک دولت است که همان شکل تلطیف‌شده یک صنعت دولتی است و صد البته بعید است که به یک تولید باکیفیت و قابل رقابت منتهی شود که رضایت مشتری را هم جلب کند.

۲. تولیدکنندگان به رفع موانع پیشرفت تولید راغب‌ترند تا حمایت: مهمترین حمایت دولت از صنعت، رفع موانع پیش روی تولید است. اگر راه پیشرفت صنعت خالی از موانع باشد، صنعتگران فعال و باانگیزه و توانمند به‌ خوبی راه پیشرفت خودشان را تدبیر می‌کنند و تولیداتی در شأن ملت ایران به جهانیان ارائه می‌نمایند. چنین صنعتگرانی نیاز به هل دادن ندارند، این‌ها خودشان مسیر را روی پای خود و با تکیه بر توان خود می‌پیمایند و تنها اگر موانع را از پیش پای ایشان برداریم و نگذاریم که در مسیر پیشرفت بی‌دلیل متوقف یا کم‌سرعت شوند، بهترین کمک را به آنها کرده‌ایم. پس باید دقت کنیم که حمایت از صنعت، لزوماً گرفتن چیزی از دولت نیست، بلکه برداشتن موانع از پیش پای صنعتگران توسط دولت است.

باید در یک تصمیم هوشمندانه اولویت‌های صنعتی کشور را تعیین نماییم؛ یعنی باید بر اساس منطق‌های راهبردی گزینش صنایع اولویت‌دار تصمیم بگیریم که در کدامین صنایع قرار است به طور جدی پیشرفت کنیم.

۳. حمایت از تولید ملی محدود به حل مسائل اقتصاد کلان نیست: به اقتضای شعار سال، رسانه‌ها سخنان بسیاری درباره مشکلات تولید بیان می‌کنند. از آن‌جا که مسأله تولید ملی به جامعه اقتصادی کشور مربوط است، بخش عمده مباحث رسانه‌ها به مشکلات اقتصاد کلان کشور برمی‌گردد؛ مواردی همچون نرخ بالای تورم، نوسانان قیمت ارز یا سود بالای تسهیلات. در کنار این موارد و در دایره‌ای گسترده‌تر باید به بهبود فضای کسب و کار۴ نیز توجهی ویژه داشت و نیز به این‌که مواردی مثل زیرساخت‌های تولید (برق و گاز و حمل‌و‌نقل)، پرداخت بدهی‌های بخش دولتی به تولیدکنندگان، رفع موانع صادرات یا پرهیز از پیچیدگی‌ها و تغییرات پیاپی قوانین و مقررات الزاماً در مؤلفه‌های محیط باثبات اقتصاد کلان نمی‌گنجد.۵

فراتر از این موارد، از تصمیمات فعالانه دولت برای کمک به تولید ملی هم نباید غفلت کرد. این نکته مهم‌ترین وجه تمایز بین کشورهای موفق در رشد صنعتی با کشورهایی است که صرفاً به توصیه‌های مراکز اقتصادی جهان توجه کردند و از نقش ویژه دولت‌های خود در پیشرفت ملی غافل شدند و برای همین، دولت خود را از کمک به توسعه صنعتی کنار زدند.۶ مدیریت بهینه بازار داخل۷، مدیریت بازار دولت۸، تسهیل در برقراری روابط و پیوندهای بین‌ بنگاهی، شبکه‌سازی بین بنگاه‌های صنعتی، کمک به متشکل شدن صنایع و استفاده از تشکل‌های صنعتی، کمک به شکل‌دهی خوشه‌های صنعتی، حمایت از شکل‌گیری و پرورش صنایع نوزاد و … از مواردی است که معمولاً از قلم می‌افتد و در فضای رسانه‌ای، کمتر کسی به فکر آنها است. فراهم‌سازی محیط کسب‌و‌کار و ثبات اقتصاد کلان نهایتاً هموار کردن راه برای ماشین تولید صنعتی کشور است، اما این ماشین به موتور و فرمان هم نیاز دارد که موارد ذکر شده چنین نقشی را بر عهده دارند.

از نکته بالا به ‌راحتی درمی‌یابیم که حمایت دولت از تولید، لزوماً محدود به حمایت مالی نیست. سیاستگذاری و تسهیل‌ و تنظیم‌ نیز از جمله کارکردهای مهمی است که اگر دولت‌ها به ‌درستی و در جای خود از آنها استفاده کنند، کمک شایانی به تولید کرده‌اند. با این حال متأسفانه در کشور ما حمایت از صنعت مترادف با وام، بخشودگی جرایم بانکی و مواردی از این دست تعریف شده است.

۴. حمایت از کار لزوماً مساوی با حمایت از کارگر نیست: انحراف دیگری که ممکن است در برداشت از شعار سال رخ دهد، یکی‌ دانستن حمایت از کار با حمایت از کارگر است. بدیهی است که نباید اجازه بدهیم تفکر غربی که انسان را صرفاً ابزار تولید می‌داند و از این حیث بین او و ماشین تفاوتی قایل نیست، بر فرهنگ کار کشورمان غلبه کند؛ بنابراین، نوع رویارویی ما با کارگر با نوع غربی آن تفاوت دارد و برای همین، امنیت شغلی، تأمین حداقل‌های زندگی متناسب با شأن انسانی و جا افتادن و رواج فرهنگ اسلامی در محیط کار، جایگاه ویژه‌ای در تعامل با کارگران دارد.

افزون بر این‌که نباید از این نکته غفلت کنیم که حمایت از کارگر در حقیقت برای حمایت از کار اوست. با حمایت از کارِ کارگر است که می‌توان مانع شکل‌گیری مجموعه‌ای از دعواهای بی‌ریشه و زرگری در کشور شد که پایانش نه به سود کار است و نه به نفع کارگر.

در چنین دعواهای بی‌ریشه‌ای ممکن است سال‌ها به این بیندیشند که آیا باید از کارگر حمایت کرد یا از کارفرما؟ یا این‌که عده‌ای پیدا شوند که با توسعه فناوری مخالفت کنند، چون منجر به بیکاری کارگران می‌شود و امثال این دست کج‌فهمی‌ها. آن‌چه رهبر معظم در شعار امسال بر آن تأکید فرمودند، حمایت از کار ایرانی بوده است که باید سرلوحه عملکرد مسئولان قرار گیرد.

۵. قرار نیست اگر چیزی را در داخل تولید می‌کنیم، وارداتش را کلاً قطع کنیم: یکی از بزرگ‌ترین انحرافات این است که خیال کنیم باید واردات هر چیزی را که در داخل تولید می‌شود، قطع کنیم. فلسفه مدیریت واردات۹، حمایت از تولیدکننده و ایجاد امکان مقاومت برای جبران عقب‌ماندگی صنعتی کشور در مقابل تولیدکنندگان بزرگ جهانی است.۱۰ آن‌چه در سال‌های گذشته رخ داده و مورد اعتراض تولیدکنندگان بوده است، واردات بی‌رویه‌ای است که عملاً هدف حمایت از تولید و شکل‌دهی حصار مقاومت را محقق نمی‌کند و قطعاً رها کردن واردات به این شکل نادرست است.

همچنین این تصور نیز نادرست است که گمان کنیم، سیاست واردات کالای خارجی به‌ تنهایی می‌تواند عامل تحرک و پویایی تولیدکنندگان داخلی باشد.۱۱ تجارب سال‌های گذشته نشان داده است که بسنده کردن به سیاست واردات نهایتاً به تعطیلی تولیدکننده داخلی منتهی خواهد شد، اما روی دیگر سکه این است که نباید هدف مدیریت واردات را فراموش کنیم. قرار بوده و هست که تولیدکننده ما عقب‌ماندگی را جبران کند، زیرا بدون مرغوبیت کالای داخلی۱۲، مردم از مصرف آن استقبال نمی‌کنند و در نتیجه تولید آن تداوم نخواهد داشت.

پیمودن این مسیر نیاز به مجموعه‌ای از سیاست‌ها دارد. «واردات مدیریت ‌شده» به ‌شرط استفاده بجا و نیز تکمیل آن با دیگر سیاست‌ها، می‌تواند به عنوان یک ابزار مورد استفاده قرار گیرد. افزون بر این، استفاده از این سیاست می‌تواند زمینه‌ساز دستیابی تولیدکنندگان داخلی به فناوری‌ها و نوآوری‌های روز نیز باشد.

با حمایت از کارِ کارگر است که می‌توان مانع شکل‌گیری مجموعه‌ای از دعواهای بی‌ریشه و زرگری در کشور شد که پایانش نه به نفع کار است و نه به نفع کارگر.

۶. قرار نیست همه چیز را در داخل تولید کنیم: علاوه بر نکته فوق، باید به این ظرافت نیز دقت کنیم که قرار نیست همه آنچه را که وارد می‌کنیم، در داخل تولید کنیم. این کار نه امکان‌پذیر است و نه درست. امکان‌پذیر نیست چون منابع کشور محدود و نیازهای کشور متعدد است و سرمایه‌گذاری و حتی برنامه‌ریزی برای تولید همه‌چیز مقدور نیست، به‌ ویژه که لازمه تولید بلندمدت، پایدار و ارزان هر کالایی، به ‌ویژه کالاهای با فناروری برتر، نیازمند نوآوری و افزایش کیفیت مستمر برای حفظ توان رقابتی است. علاوه بر این، تولید همه کالاها در داخل درست هم نیست، زیرا ممکن است با مزیت‌های نسبی و رقابتی ما همخوانی نداشته باشد یا بازار مصرف کشور به‌ تنهایی عامل محرک شکل‌گیری آن تولید در داخل نباشد.

بنابراین، نه‌ تنها لازم نیست همه چیز را در درون تولید کنیم، بلکه باید در یک تصمیم هوشمندانه، اولویت‌های صنعتی کشور را تعیین نماییم؛ یعنی باید بر پایه منطق‌های راهبردی گزینش صنایع اولویت‌دار تصمیم بگیریم که در کدامین صنایع قرار است به طور جدی پیشرفت کنیم.۱۳ وجود منابع اولیه، وجود بازار گسترده، نیاز راهبردی کشور به کالا و یا فناوری‌های مرتبط با آن، راهبردی و قدرت‌ساز بودن کالا یا فناوری آن در جهان، برخورداری از نیروی انسانی یا دانش تولید آن کالا یا فناوری و حتی حفظ محیط زیست، از مهمترین منطق‌های تصمیم‌گیری برای تولید انواع کالاها در هر کشوری است. ما نیز مانند همه کشورها باید با چنین منطق‌هایی تولیدات کشورمان را اولویت‌بندی کنیم تا بتوانیم با تمرکز بر اقتصادهای محدود، امکان رقابت جهانی را برای تولیداتمان فراهم سازیم.

مرتضی فیروز آبادی
پی‌نوشت‌ها:
۱. http://farsi.khamenei.ir/message-content?id=19289
۲.http://bmn.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=881:1391-02-02-16-37-09&catid=1:1388-03-26-11-15-36&Itemid=6
۳. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=9005200350
۴. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=10077
۵. گزارش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی درباره وضعیت کسب و کار در کشور (http://rc.majlis.ir/fa/report/show/803708)
۶. از سیاست صنعتی تا سیاست اقتصادی، مرکز مطالعات تکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف، مقاله اول، دکتر محمد رضا رضوی
۷. تجربه کره در منوط کردن تولید خودرو به صادرات.
۸. در کشور هندوستان، دولت هر خرید خود را دو سال قبل اعلام می‌کند تا تولید کنندگان داخلی فرصت توانمند شدن را پیدا کنند.
۹. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=9071
۱۰. از سیاست اقتصادی تا سیاست صنعتی، مرکز مطالعات تکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف، مقاله دوم، دکتر بهروز هادی زنوز
۱۱. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=9071
۱۲. http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=10077
۱۳. از سیاست اقتصادی تا سیاست صنعتی، مرکز مطالعات تکنولوژی دانشگاه صنعتی شریف، مقاله سوم، مهندس علیرضا شاه‌میرزایی

دین و باورهایی دینی سالهاست که به هسته سخت فرهنگ ما تبدیل شده و با عمر بیش از ۱۴۰۰ ساله خویش ، محور اخلاق، اتحاد، انسجام و تقوای فردی و جمعی مردمان این مرز و بوم  گردیده است و مردم هر عمل و رفتار خویش را با آن تراز می کنند. اما طی یکصد سال اخیر و با فراگیر شدن پدیده موسوم به «جهانی شدن» چالش های جدیدی پیشاروی دین و فرهنگ دینی ما ایجاد گردیده  که منجر به  ورود آنتروپی های اجتماعی به حوزه عمومی و خصوصی زندگی مردم شده است. از مشاهده پذیرترین جلوه های این فرهنگ جهانی می توان به رسانه هایی مثل فیلم ، موسیقی، رادیو، تلویزیون و … اشاره کرد که به علت تاخر فرهنگی پیش آمده  که حاصل پیشگامی ورود عناصر فرهنگ مادی بر فرهنگ معنوی است، به سلاحی برای تهاجم به ما تبدیل شده به جای این که ابزاری باشد برای گسترش آرمان جهانیمان.

آن اوایل حمل و نقل و نگهداری ویدئو جرم بود و پیگرد قانونی داشت و حالا ماهواره ها و آنتن هایشان جنجال برانگیز شده اند. اما شیطان نه در پشت بام خانه ها ایستاده و نه درون پتوها مخفی شده است. شیطان در خیابان های شهر ما و هم قدم با ما راه می رود، روی پیاده روها جا خوش می کند و درون ساک های گرد و خاکی کهنه و سیاه روی دوش ها جابه جا می شود و گاهی هم با دستان ما وارد خانه هایمان می گردد.

اینجا ایران اسلامی است اما خیابان های پایتختش بازار کسب افرادی شده که سودجویانه پول در می آورند و  لذت طلبانه پول خرج می کنند. عده ای در پی نان ، آتش بیار این معرکه شده اند و عده ای ساده لوحانه میزبان جراحت های این منفعت طلبی های شخصی اند و در این بین عرصه نظارت شهری و عمومی خالی مانده است. عنواع و اقسام سی دی های قاچاقی و انحرافی وارد شهر می شوند و در غیاب کنترل های اجتماعی دست به دست می گردند و به جان سلامت اخلاقی مردم و خانواده هایشان می افتند. سی دی هایی بی هویت که در بهترین حالت فقط کپی فیلم های روی پرده سینمای ایران هستند که زود هنگام به بازار آمده و در شکل غالبش طیفی از موسیقی ها و فیلم های غربی را در بر می گیرند که به علت هنجارهای هالیوودیشان مروج بی اخلاقی های اجتماعی ، کجروی های جنسی و فرهنگ مصرف گرایانه  نظام سرمایه داری هستند و آفت جامعه دین مدار و منسجم ما محسوب می شوند .این در حالی است که به نظر می رسد اجرای طرح های کلان اخلاقی  خیلی بیش از مقابله با این خرده فروشان مورد توجه مسئولان امر است و آنها فرصتی برای سرکشی به خیابان های میدان انقلاب، روی پل های عابر پیاده ، درون پارک ها و کنار مدارس ندارند. این سی دی ها رفته رفته به خوراک سرگرمی های نوجوانان و جوانان ، مردان و زنان و خانواده ها بدل می گردند و جای تربیت اسلامی را می گیرند لذا شایسته بذل توجه بیشتر از طرف مردم و مسئولین است.

البته دولت هیچ‌گاه از اینکه چه کسانی در انجام کارهای دولت مانع تراشی می‌کنند سخنی به میان نیاورد و همواره پرسش اساسی «پس چه شد؟» مردم شهرهای مختلف در مقابل کوتاهی‌های دولت بی پاسخ ماند.

برپایی عدالت، مبارزه با مفاسد اقتصادی، پرداخت یارانه نقدی، پاسخ مستقیم و سریع رئیس جمهور به نامه‌ها، ایجاد محدودیت برای مفسدان اقتصادی و… از جمله شعارهایی بود که در طول انتخابات ریاست جمهوری نهم و دهم از سوی احمدی‌نژاد برای جذب آراء مردم به گوش رسید، شعارهایی که چندی بعد با بهانه «نمی‌گذارند» از سر راه برداشته و وعده‌ای دیگر جایگزین آن می‌شود.

در هفت سال گذشته مسائل مهمی همچون ایجاد اشتغال، رفع نا‌به سامانی بازار سکه و ارز، تورم، اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها و مهم‌تر از همه اجرای مساوی عدالت در کشور با تعریف و تمجیدهای فراوان و مقدمه چینی‌های چندین ماهه‌ای آغاز و وعده‌هایی مستحکم از سوی شخص رئیس جمهور و اعضای کابینه مبنی بر به سرانجام رساندن آن داده می‌شد، اما همزمان با زمین خوردن این اقدامات و شکست در اجرا،‌‌ همان جمله همیشگی مطرح شد: «نگذاشتند کار کنیم».

گویی این گونه موضع گیری‌ها در سال‌های پایانی عمر دولت، رنگ جدی تری به خود گرفته است، چراکه رئیس دستگاه مجریه پای دستگاه اطلاعاتی کشور را هم به میان کشاند و بر عدم مدیزیت  بازار سکه و ارز را به گردن آنان انداخت!. او گفت: اخلال در بازار طلا و سکه و ارز یک پروژه توطئه‌آمیز بود که متأسفانه دولت به سبب نداشتن اطلاعات لازم گرفتار آن شد. در خارج هم عده‌ای در یک طرح هماهنگ‌شده تلاش کردند تا با بستن راه‌ها بهانه را به دست داخلی‌ها بدهند و به طور کامل بازار را مختل کنند. البته دولت نیروهای اطلاعاتی و عناصر امنیتی مؤمنی را در اختیار دارد اما در یک طراحی پیچیده این عناصر اطلاعاتی درگیر پروژه‌های کاذب شدند و از توجه به مسئله اصلی دور ماندند.

با توجه به این امر بی مناسبت نیست مروریی داشته باشیم بر همه توجیهات و واکنش های رییس دولت طی سال های گذشته. تو جیهاتی مه هر بار مسئله ناشی از سو مدیریت دولت به جایی ناپیدا منتسب می شود

۲۸ فروردین ۱۳۸۷/ دور دوم سفر استانی به قم(واکنش به گرانی مسکن)

*   در سه ماه اخیر ۱۵۰۰ میلیارد تومان پول در اختیار افراد خاصی قرار داده شده است که وارد بازار مسکن شوند. در ادامه‌ روند تحقیقاتی از این موضوع بحث‌های فراوانی وارد شد و برخی عوامل شروع به مقاومت کردند و تا امروز این مقاومت‌ها ادامه دارد، اما بالاخره دوستان ما ایستادند و برخی بانک‌ها هم به استناد یک قانون از ارایه اطلاعات به دولت خودداری می‌کردند تا این‌که گزارش این تحقیقات دیروز (سه‌شنبه) به دست من رسید و در شورای راهبردی ارائه شد و مشاهده کردیم که تحلیل روز اول ما حقیقت داشت.

* متاسفانه برخی از افراد در داخل کشور در جلسات خود می‌گفتند که ما فلانی را زمین خواهیم زد، او هر کار و تلاشی کند ما دو جا را در اختیار داریم یک نفت و دیگری بانک‌ها، شما در نظر بگیرید بنده برای وزارت نفت ۴ نفر را معرفی کردم نفر اول برادر حزب الهی و ضد فساد رامعرفی کردیم که یکباره شب نامه‌هایی منتشر شد و وی را منتسب به مافیا کردند تا نفر دوم و سوم که در ‌‌نهایت ما مجبور شدیم به دلیل اینکه امور کشور به ویژه نفت عقب نماند نفر چهارم رامعرفی کنیم.

۲۹ فروردین ۱۳۸۷/ مدرسه فیضیه، دیدار با علما، فضلا و طلاب استان قم

* برخی از این مشکلات ناشی از تصمیم گیری و بد عمل کردن است و بخش مهم آن به خاطر فشار دشمن و شرایط جهانی است.

* قیمتهای جهانی در سال گذشته، رشد سرسام آوری داشته است که برخی ازاین بحران جهانی، در داخل کشور تاثیر گذاشت. ضمن اینکه مدام عناصری با برنامه‌های اقتصادی دولت به بهانه‌های مختلف مقابله می‌کنند.

۲۹ خرداد ۱۳۸۷/ نهاد ریاست جمهوری، دیدار با جمعی از دانشجویان دانشگاه امام صادق (ع)

عده‌ای اصرار دارند تا دولت را به عرصه‌های بحران‌زا بکشانند، می‌خواهند توان دولت را در بازی‌های مقطعی هدر دهند ولی دولت بی‌توجه به این بازی‌ها، به حوزه‌های مختلف، نگاه راهبردی و استراتژیک دارد.

۲۰ آبان ۱۳۸۸/ مهمانی مجلس و دولت به میزبانی اهالی بهارستان

پیش از این برخی به دنبال جوسازی علیه دولت با حرف و حدیث‌هایی بودند اما درحال حاضر ستادی برای زمین زدن دولت تشکیل داده‌اند تا دولت را در زمینه اقتصادی زمین بزنند، حتی رئیس ان را هم می‌شناسم.

۲۳ شهریور ۱۳۹۰/ در جمع مردم اردبیل

* چند ماه است عده‌ای تلاش می‌کنند به دولت ضربه زده و دولت را بدون هیچ محدودیتی متهم می‌کنند، انگار که این موضوع –اختلاس- رسیدگی نخواهد شد.

* این‌ها‌‌ همان اشکالاتی است که ما چند سال فریاد می‌زدیم اما همراهی نمی‌کردند و بعضی هم به ما اعتراض می‌کردند که چرا در پی اصلاح نظام بانکی هستیم.

۱۳ مهر ۱۳۹۰/ برنامه گفتگوی ویژه شبکه دوم سیما

* چرا برخی می‌خواهند از ملت به خاطر رأیی که داده‌اند انتقام بگیرند؟ به خاطر اینکه هدفمندی خوب اجرا شده هم می‌خواهند از ملت انتقام بگیرند!

* من شش سال است در مورد نظام بانکی حرف می‌زنم اما بسیاری من را مورد شماتت قرار دادند.

* برخی فکر کردند با وجود اتفاق اخیر در سیستم بانکی فرصت آن است که با احمدی‌نژاد تسویه حساب کنند ولی دولت هیچ نقشی در این اتفاق نداشت و خود سیستم بانکی این اتفاق را کشف کرد.

۱۷ دی ۱۳۹۰/ مراسم معارفه علی اکبر محرابیان به عنوان دستیار ویژه رییس جمهور

برخی در مسیر اقدامات دولت با هیاهو و جنجال قصد کارشکنی و اخلال دارند.

۲۱ اسفند ۱۳۹۰/ در جمع مردم کرج

* عده‌ای تنها در گوشه‌ای نشسته و فقط می‌گویند نمی‌شود بیکاری را رفع کرد، عده‌ای دیگر هم مدام در مقابل طرح‌های دولت مانع تراشی می‌کنند.

* تمام توطئه‌ها طی چند ماه اخیر برای اخلال در نظام اقتصادی کشور بود و خارجی‌ها و بدخواهان داخلی نمی‌خواستند هدفمندی‌ یارانه‌ها با موفقیت پیگیری شود.

* ایجاد اخلال در بازار ارز و طلای کشور توسط عده‌ای ضربه زدن به سیاست‌های اقتصادی دولت است. عده‌ای با گرانی‌های کاذب در رسانه‌هایشان دائما منفی حرف زدند و فشار آوردند.

۲۸ اسفند ۱۳۹۰ / گفتگوی تلویزیونی

اگر اجازه می‌دادند مرحله دوم هدفمندی یارانه‌ها را اجرا می‌کردیم، ۷۰-۸۰ هزار تومان تو جیب مردم می‌گذاشتیم تا سفر بروند، اما نشد، سخت شد اجرای مرحله دوم.

۲۲ فروردین ۱۳۹۱/ ورزشگاه تختی بندرعباس

* اجرای عدالت در داخل کشور مخالفانی دارد. این اقلیت با رفاه، توزیع عادلانه و آسایش مردم مشکل دارند و بار‌ها نارضایتی خود را با سنگ اندازی و گفته‌های خود آشکارا نشان داده‌اند. این افراد با بهانه تراشی و ایجاد اختلاف و فتنه سعی در کمرنگ کردن فعالیت‌های دولت دارند. بازی ارز و سکه یک برنامه طراحی شده میان خارجی‌ها و داخلی‌ها بود.

۲۳ فروردین ۱۳۹۱ / در جمع مردم پارسیان هرمزگان

* برخی‌ها توطئه می‌کنند و مشکلات خود ساخته بازار ارز و گرانی به گردن هدفمندی یارانه‌ها می‌اندازند.

* توطئه ارز و گرانی درست کردند تا هدفمندی یارانه‌ها را زیر سئوال ببرند.

۲۱ اردیبهشت ۹۱/ صحن جامع رضوی مشهد مقدس

* مساله‌ای که در بازار ارز و طلا مشاهده کردید حاصل یک توطئه‌ مشترک داخلی و خارجی بود.

* ما عناصر اطلاعاتی هوشمند فراوانی داریم، اما آن‌ها به عنوان مقدمه‌ توطئه، با طرح موضوعات دروغین و کاذب، ذهن و اندیشه عناصر اطلاعاتی ما را به حوزه‌های غیرواقعی معطوف کردند تا بتوانند توطئه خود را اجرا کنند. آن‌ها آمده و ضربه‌ای زدند و خیال کردند که از ملت و دولت انتقام گرفته‌اند.

و…

گرچه رئیس جمهور به رسم همیشگی  دولت را بی‌تقصیر  و گناه کم کاری را به گردن این و آن –که هیچ‌گاه مشخص نشد چه کسانی هستند- می‌اندازد، اما نکته درخور توجه تضاد و سؤالی است که ذهن بسیاری از مردم را به خود مشغول کرده است و آن اینکه چه کسانی نمی‌خواهند و نمی‌گذارند رئیس جمهور اوضاع  را سر و سامان دهد و مدام پیش روی دولت  سنگ اندازی می‌کنند.

شاید چندان بیراه هم نباشد که آقای احمدی‌نژاد در سال آخر فعالیت خود، هویت این «عده‌ای» را برای مردم افشا کند تا دولت بعدی هم بتواند با این قشر سنگ انداز مقابله کند . در غیر این صورت قضاوت افکار عمومی چیز دیگری است.

به گزارش «تابناک»، ماجرای پیامک دریافتی یکی از اپراتورهای وطنی با محتوای تبریک ورود به امارات در خاک ابوموسی (!) از آن دست موضوعاتی است که احتمالا ریشه در گذشته‌های طولانی مدت دارد، ولی احتمالا به این دلیل بدان پرداخته نشده که سفر به این خطه، بسیار دشوار و حتی ناممکن بوده و صد البته تا چندی پیش، هیچ مقام رده بالایی به این بخش از سرزمینمان سفر نکرده تا هم ما و هم اماراتی‌ها یادمان بیاید که چقدر ابوموسی برایمان مهم است!

اکنون در شرایطی هستیم که آمار سفرهای رئیس جمهور به نقاط گوناگون کشور، سه رقمی شده، ولی بی‌گمان، یکی از بارز‌ترین دستاوردهای این سفر‌ها، سفر احمدی‌نژاد به جزیره ابوموسی در ۲۳ فروردین ماه امسال بود که توانست نظر همه رسانه‌های داخلی و خارجی را به نقطه‌ای معطوف کند که برای ایرانیان، دفاع از آب و خاک معنی می‌گیرد و برای اماراتی‌ها، حرکت‌ ـ خواسته یا ناخواسته‌ ـ در مسیری است که انگلیسی‌ها برایشان ترسیم کرده‌اند.

سفری به ظاهر معمولی که زمینه آزادسازی پتانسیل نهفته در دو طرف غائله را در خود نهفته داشت تا از یک سو، بروز واکنش‌های تند همسایه جنوبی و از سوی دیگر، پیگیری تشکیل قطب جدید گردشگری ایران را به دنبال داشته باشد و سرانجام مقدمات حضور خبرنگاران وطنی در جزیره را فراهم کند تا ماجرا با رسیدن پیامکی عجیب به تلفن همراه یکی از تازه راه یافتگان به جزیره، به نفوذ بیگانگان به فضای فرکانسی کشورمان گره بخورد.

بدین ترتیب، ماجرای یک سفر استانی، منجر به کشف نفوذ بیگانگان به فضای تحت حاکمیت کشورمان می‌شود و معاون رگولاری که به نوعی وظیفه پاسداشت این فضا را بر عهده دارد، با تأیید ادعای روابط عمومی اپراتور مربوطه، این رویداد را ناشی از رومینگ اپراتور اماراتی می‌داند و از رایزنی با همسایگان برای امضای پروتکل همکاری برای رفع این مشکل سخن به میان می‌آورد تا این‌ پرسش در ذهنمان شکل بگیرد که اگر نفوذ رخ داده بی‌مجوز بوده، چرا پیگیری قضایی در سطح بین‌المللی در دستور کار قرار نگیرد و اگر مجوز داشته که … ؟!

اکنون کافی است به سراغ اهالی مرزهای شمالی کشورمان برویم تا دریابیم که مثلا در فاصله زیادی به اندازه مسافت شهرستان کلیبر تا مرز آذربایجان، چه بسا پوشش دهی اپراتور همسایه شمالی کشورمان، بیشتر از نمونه‌های داخلی هم باشد تا دستمان بیاید که چگونه اپراتورهای داخلی که سال‌هاست از اتصال به رومینگ بین‌المللی داد سخن سر می‌دهند، قابلیت شکست خوردن از رقبای خارجی در محدوده کشورمان را دارند و اصلا، چگونه است که بیگانگان مدت بسیاری در فضای ایران، فعالیت می‌کنند و ما هنوز واکنشی نشان نداده‌ایم؟

بدین ترتیب با طرح این پرسش، نکات دیگری به ذهنمان راه می‌یابد؛ بنابراین، لازم می‌دانیم که بپرسیم وقتی با متجاوزان داخلی به حریم فرکانسی کشور، همچون استفاده کنندگان از تلفن برد بالا یا بی‌سیم‌های با برد گوناگون به شدت برخورد می‌کنیم، چگونه است که پاسداشتی از مرز‌هایمان در این زمینه نداشته‌ایم و به جایی رسیده‌ایم که یک اپراتور بیگانه در فضای کشورمان، کاری بر خلاف مصالح ملی ما انجام می‌دهد؟

بد نیست به ماده ۸ فصل نخست قانون مدیریت خدمات کشوری نگاهی بیندازیم تا دریابیم که «مدیریت فضای فرکانس کشور» به عنوان نمونه‌ای از امور حاکمیتی برشمرده شده که نقل به مضمون، «تحقق آن موجب اقتدار و حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه شده» تا با قیاس در ماجرای اخیر، دریابیم که اگر در امور حاکمیتی خودمان تعلل نکرده بودیم، هیچ رومینگی قدرت نفوذ به خاکمان را به دست نمی‌آورد.

شاید هم بد نباشد به جای این پرسش‌ها، به دنبال متولی امامزاده بگردیم تا بپرسیم: چگونه شد که رومینگ با بیگانگان با این مقدار خطا صورت گرفت؟ بپرسیم وقتی رگولاری، حرمت شکنی از جغرافیای کشورمان را جدای از وظایف قانونی خودمان به گردن رومینگ با اپراتورهای آن ور آبی می‌اندازد، چه کسی باید از فضای فرکانسی کشورمان پاسداری کند و سرانجام این که چه هنگامی شاهد کوتاه شدن دست بیگانگانی خواهیم بود که به خاکمان هم نظر دارند، چه برسد به فضای نادیدنی کشورمان؟!

با دیدن این اتفاقات نگران تر می شدم چون معلوم بود که این فضا و یادآوری و تکرار توهین و دفاع مستقیم! و دامن زدن به ماجرا یعنی زمینه ای برای تکثیر و تشدید توهین ها و تغییر روش های ملحدان و بیماران سخت روانی که فزادهم الله مرضا. این نکته را نمی خواستم اینجا و یا در تلویزیون و منابر به صورت عمومی بگویم لذا در کلاس هایم نظرم را همان موقع گفتم و اجمالا مخالفتم را بیان کردم اما ظاهرا ناچاریم این تذکر لازم و ضروری را صورت عمومی بیان کنیم.

این که مُد شده؛ هر کس از جدیدترین بیانات یک دیوانه ی بی خرد، زودتر اطلاع داشته باشد، از سایرین، مومن تر و انقلابی تر است، از یک سو، مومنین را در مسابقه زودتر باخبرشدن و سریع اعلام کردن موارد مشابه می اندازد و از سویی بهترین فرصت و قوی ترین رسانه ی رایگان را برای چهره شدن و جهانی شدن یک دیوانه مهیا می کند.

وقتی اروپا تمام ظرفیت تبلیغی خود را پای دفاع از یک زن بدکاره ی قاتل می آورد، پس جا برای چند دیوانه ی بی دین هم هست!… البته اگر ما دست به دست هم دهیم و نام او را بر سر زبان ها بیاندازیم و به سرعت از یک ناشناسِ بیمار -تاکید می کنم- یک چهره ی معروفِ مخالف جمهوری اسلامی و مخالف شیعه بسازیم. و چالشی به چالش هایمان اضافه کنیم.

در زمان تهدید آن کشیش دیوانه امریکایی در برنامه زنده این شب ها نظرم را بیان کردم؛ و درخواست کردم از رسانه ملی و کارشناسان که «نام این فرد را نیاورید. او را عَلَم و معروف جلوه ندهید -چون معروف نیست- و آدرس کلیسای کوچک او را ندهید. چون تمام این بازی موهن را درآورده فقط برای دیده شدن و کسب امتیاز در امریکا و غرب. او را تحقیر کنید و از دانستن نامش یا فامیلی او تجاهل کنید! برای او گزارش خبری نسازید.» اما شهوتِ عجیب و غریب “خود برتر” جلوه دادن و خود را آشنا به ۷ میلیارد سکنه زمین نشان دادن، در بسیاری از چهره ها هست و به مدد همین گوگلِ کذا و کذا تمام جزییاتی که خودشان می خواهند، را فرد به دست می آورد و با مباهات بیان می کند و خلق الله هم می گویند به به چقدر این فلانی دشمن شناس است. واقعا باید از این بی تدبیری ها احساس خطر کرد.

کسی انکار نمی کند “دفاع نادرست و روش های ناصحیح و هیجانی” راه کاری مناسب و مدبرانه ای برای مقابله نیست اما مشکل اینجاست که از کجا معلوم که این روش درست است یا آن روش؟ و ظاهرا فقط چاره آزمون و خطاست! و متاسفانه هزینه ی این آزمون و خطاها را که قابل محاسبه هم نیست، کسی به عهده نمی گیرد و اگر به عهده بگیرد آیا قابل جبران است؟

متحیرم که چرا همه سربازان این خط “آتش به اختیار” عمل میکنند و از دیگران انتظار پیروی و تایید و همراهی دارند مگر اهالی این جبهه با فرمانده ی خود قطع ارتباط اند؟! اگر گروهی از لشکر توحید از فرمانده خود و سلسله مراتب فرماندهی انتظار تبعیت و همراهی داشته باشند سابقه تاریخی ما آنها را نهروانی می نامد، نه شُرطَةُ الخَمیس!

چرا این نوع واکنش های ناصحیح تقبیح نمی شود؟! آیا این روش ها مثلا همین اطلاع رسانی های سایت های تحلیلی خبری یا ایمیل های گروهی فوری و یا همین دهه گرفتن های اینترنتی در کنترل این موارد تاثیر داشته؟؟

جسارتا پیشنهاد می کنم:
۱. خوب است  ماده ۵۱۳ قانون مجازات اسلامی را بخوانید: [هرکس به مقدسات اسلام و یا هر یک از انبیاء عظام یا ائمه طاهرین ( ع ) یا حضرت صدیقه طاهره ( س ) اهانت نماید اگر مشمول حکم ساب النبی باشداعدام می شود و در غیر این صورت به حبس از یک تا پنج سال محکوم خواهد شد.] و فهرست محتوای مجرمانه؛ موضوع ماده ۲۱ قانون جرایم رایانه ای را هم ببینید. همه ی تمهیدات قانونی برای کنترل و مدیریت این موارد در قانون پیش بینی شده فقط باید سطح انتظار و توقع اجتماعی از دستگاه های نظارتی و قضایی ارتقاء پیدا کند.

۲. اگر کسی برای شما ارسال کرد از مراجعه و دیدن لینک آن مطلب خودداری کنید حتی اگر دوست صمیمی شما برایتان نوشته باشد : «ببین چه توهین هایی کرده و یا حتی چه شبهاتی وارد می کنند» جدا خودداری کنید. جنگ کلیک ها و امتیارات فیس بوکی و الِکسایی و… است و کسب رنکینگ های مجازی و سیاسی-اجتماعی پیاده نظام صف دشمن است!

۳. اگر این نوع موارد را که کم نیستند درجایی دیدید آدرس مطلب آن را برای دوستان تان ارسال نکنید.

۴. و حتما آدرس آن صفحه را جهت پیگیری و اقدام قضایی خردمندانه و دور از هیاهو به مراجع قانونی از طریق این لینک گزارش کنید و بدانید که بعد از آن هیچ مسئولیتی در قبال اطلاع رسانی ندارید!

۵. اگر در جمع خانواده و دوستان در این خصوص صحبت شد، تجاهل و تغافل کنید و با ذکر تبری از دشمنان اسلام و بی اهمیت دانستن این اتفاقات، محترمانه درخواست کنید موضوع گفتگو عوض شود.

۶. فراموش نکنیم انتشار این نوع اخبار از مصادیق اشاعه فحشاست و معصیت است.

۷. هرچند همه ی دلایلم را بیان نکردم اما از شما درخواست می کنم دراین باره دقیق تر تامل و تفکر کنید.

۸. مراقب سلامت روح لطیف و پاک خودتان باشید و اگر چنین مواردی را دیده اید یا خوانده اید، خود را دلداری بدهید که هرچند خدا همیشه دشمن داشته و دارد اما الاسلام یَعلو و لا یُعلی علیه و بدانید که سالها و قرن ها بدترین جسارتها به انبیاء و ائمه سلام الله علیهم اجمعین شد اما اسلام زنده است و رو به گسترش و توسعه. چه جسارتی بالاتر از شهادت امام حسین و اسارت اهل بیتش اما ببینید این اسلام و امام حسین است که زنده است و حیات بخش!

چند نکته کوتاه و بدون شرح در مورد زمینه های بروز این نوع رفتارها:

- نقش اختلالات حاد روانی در این گونه رفتارهای هنجارشکن باید جدی تر تلقی شود. ارتباط روشن برخی اختلالات سایکوتیک با برخی معضلات سیاسی-اجتماعی و اجتماعی-فرهنگی را نمی شود انکار کرد و لزوم توجه و بررسی موضوع  از ناحیه نظام خیلی ضروری به نظر می رسد. تا همه با هم بتوانیم با تحلیلی روشن و غیر ژورنالیستی از زمینه های بروز این نوع رفتارهای خشم آلودِ ملحدانه به مدیریت زمینه های بروز آن بپردازند.

- توجه و اهمیت دادن به “تشخیص، درمان و مراقبت” از بیماران حاد روانی مسئله مهمی است. و این مسئله پیش از آن که به حوزه سلامت و درمان مربوط شود حوزه مسائل اجتماعی و فرهنگی را درگیر می کند. هیچ می دانید در تهران تخت خالی در بیمارستان های روانی به سختی پیدا می شود و برخی روانپزشک ها -از جمله همکارانم در زندگی بهتر- برای بستری کردن یک بیمار اورژانس چند روزی تا دوهفته باید معطل باشند. این شرح حال بیمارانی سایکوتیکی است که خود یا خانواده آنها برای درمان اقدام می کنند.

- تاثیر کش مکش های والدین و اختلافات ادامه دار خانوادگی در بروز رفتارهای ناهنجار ریز و درشت موثر است.

- قبلا هم ابراز نگرانی کردم که باید برای حفظ سلامت روانی کودکانمان و سلامت و تعادل هیجانی جوانان تدابیری علمی و عملیاتی طراحی کرد؛ تدابیری غیر فضایی، خداپسندانه و غیر تبلیغاتی.

از این حرفها بگذریم؛ اجازه بدهید دو نکته ساده هیئتی عرض کنم:
الف) شما روضه ی ماهیانه دارید؟ مجالسی که در قدیم خیلی رایج بود و یک روحانی در کمتر از یک ساعت، چند مسئله شرعی و اعتقادی را بیان می کرد با کمی موعظه و خودش یا یک مداح با ذکر توسل، روضه ای می خواند و چشم ها تر می شد و  امن یجیب و دعا و جلسه با یک چای ساده تمام می شد. نه لازم بود مداح و سخنران کشوری باشند و مشهور و نه لازم بود برای جلسه تدارکات پیچیده و سختی در نظر گرفت؛ فقط یک اعلام ساده به در و همسایه و فامیل که ما مثلا سوم ماه قمری ساعت ۶ بعداز ظهر روضه داریم.

به این نوع جلسات بسیار نیازمندیم. مخالف جلسات عمومی گسترده نیستم اما تاثیر این نوع مجالس روضه ی خانگی را بسیار بیشتر از مجالس چند ده هزار نفری می دانم و هر دو را لازم. اگر چنین رسمی ندارید امتحان کنید.

ب) هیئت هفتگی چطور دارید؟ مثلا ما از زمانی که با دوستانمون -که امروز اغلب روحانی هستند- هیئت متوسلین به حضرت امام هادی علیه السلام را در دهه ۶۰ -دهه دوم زندگی مان- تاسیس کردیم، همه خانوادگی تعلق خاطر و عشقی به آن داریم و نذر و نیازها و توسلات مان اغلب درآن جاست.

وی دولت الکترونیک را یک جریان بی‌انتها دانست وخاطر نشان کرد: همین طور که زندگی در فضای فیزیکی برای بشر جریان دارد، روز به روز این خدمات هم درفضای مجازی و شبکه‌ای بیشتر می‌شود.

این مسوول رویکرد جهان امروز را توجه به اقتصاد دانش بنیان و دیجیتال عغنوان وتصریح کرد: این به معنای این است که بسیاری از مسائل می‌تواند در این فضای جدید به نحو دیگری تعریف وباعث بهره وری، رشد و توسعه اقتصادی در همه عرصه باشد.

تقی‌پور دولت دهم را اولین دولت الکترونیک کشور نامید و اذعان کرد: در حال حاضر بیش از هزار و۴۰۰خدمت دولت الکترونیک دربخشهای دولتی وعمومی غیر دولتی از طریق دفا‌تر پیش خوان دولت و آی سی تی روستائی ارائه می‌شود.

وی با اعلام وجود حدود ۳۰۰دفا‌تر پیش خوان دولت وآی سی تی روستائی در گیلان، تاکید کرد: خوشبختانه این استان گام‌های خوبی در این مسیر برداشته است.

مقام عالی وزارت ارتباطات و فن آوری اطلاعات با اشاره به مذاکرات امروزخود با استاندار گیلان، ابراز داشت: توسعه زیرساختهای دولت الکترونیک و تکمیل نرم افزارهای امکانات جدید برای ارائه بیشتر خدمات دولت الکترونیک از طریق دفا‌تر پیبش خوان دولت، از جمله توفقات صورت پذیرفته است.

تقی‌پور اظهارامیدواری کرد در سال آینده گیلان هم در کنار بر‌ترین‌ها و اولین‌های جشنواره اطلاعات و فن آوری که در روزجهانی ارتباطات برگزار می‌شود، ببینیم.

وی درمورد پهنای باند اینترنتی در گیلان هم بیان داشت: طی دوسال اخیر اتعداد پهنای باند اینترنتی استان از یک به ۴باند افزایش پیداکرده ولی هم اکنون اشباع شده و استان هم تقاضای افزایش این باند‌ها را کرده و وزارت ارتباطات این امکانات را بزودی دراختیار خواهد گذاشت.

این مسوول از وجود ۳۴میلیون و۳۰۰هزار کاربر اینترنتی در ایران خبرداد واضافه کرد: کشورمان دارای بیشترین کاربران اینترنتی در سطح خاورمیانه است.

تقی‌پور درباره کلنگ زنی ساختمان جدید مرکز مکانیزه، تجزیه ومبادلات پستی  یادآورشد: اعتبار مصوب برای احداث آن ۲۷میلیارد تومان با زیربنای ۲هزار و۵۰۰مترمربع ودارای مساحت ۷هزارو۷۵۵متربع است که ظرف ۱۸ماه آینده به بهره برداری خواهد رسید.

وی اعتبارات درنظر گرفته برای ساخت این ساختمان جدید را از محل اعتبارات سومین سفر رئیس جمهوری به گیلان ذکر کردو متذکرشد: خوشبختانه تمامی مصوبات سه سفردولت به گیلان در بخش اطلاعات وفن آوری در این استان تحقق یافته است.

در جریان سفر وزارت ارتباطات و فن آوری به گیلان از تمبر حضرت آیت العظمی بهجت فومنی مرجع فقید عالم تشییع که سومین سالگرد رحلت آن عالم برجسته ربانی فرار رسیده رونمائی شد.